دل نيست که در روي غم دلدار نگنجد
دل نيست که در روي غم دلدار نگنجد
شاعر : امير خسرو دهلوي
| سندان بود آن دل که در او يار نگنجد |
|
دل نيست که در روي غم دلدار نگنجد |
| گر سوختهيي از دل افگار بنالد |
|
اي آنکه ز دردت خبري نيست مکن عيب |
| عيبي نتوان کرد که بيمار بنالد |
|
خسرو اگر از درد بنالد چه توان گفت |
| خيزد بسي اما چو تو چالاک نيفتد |
|
در عرصهي بستان جهان سرو قباپوش |
| کاحوال جهان جمله به يک حال نماند |
|
آسان شود اين مشکل درويش تو امشب |
| فريب صيد باشد خواب صياد |
|
تغافل کردنت بيفتنهيي نيست |
| به گردان ليک قربان کن نه آزاد |
|
مرا گرد سران چشم بيمار |
| نميدارم روا کز من کني ياد |
|
چو ياد عاشقان در دل غم آرد |
| من از تو جور خواهم ديگران داد |
|
چو ذوق عشقبازي ميشناسم |
| که هنگام وفا خوش نيست فرياد |
|
دلا وقت جفا فرياد کم کن |
| اگر با خود نداري سنگ فرهاد |
|
مکن خسرو حديث عشق شيرين |
|