برفت آن دل که با صبر آشنا بود
برفت آن دل که با صبر آشنا بود
شاعر : امير خسرو دهلوي
| چه ميگويم ؟ نميدانم کجا بود ؟ |
|
برفت آن دل که با صبر آشنا بود |
| که بوي گلرخ من باصبا بود |
|
همه شب ديدهام خفتن ندادست |
| که تابودست خوبي بيوفا بود |
|
منال اي بلبل از بد عهدي گل |
| همي خندد پشيماني ببيند |
|
من بيچاره را کشته است خوش خوش |
| دلم را حد ناداني ببيند |
|
هميجويد وفا از خوب رويان |
| بران در نقش پيشاني ببيند |
|
رخ خسرو غبار آلوده ميديد |
|