اي آفتاب آينه دار جمال تو
اي آفتاب آينه دار جمال تو
شاعر : حافظ
| مشک سياه مجمره گردان خال تو |
|
اي آفتاب آينه دار جمال تو |
| کاين گوشه نيست درخور خيل خيال تو |
|
صحن سراي ديده بشستم ولي چه سود |
| يا رب مباد تا به قيامت زوال تو |
|
در اوج ناز و نعمتي اي پادشاه حسن |
| طغرانويس ابروي مشکين مثال تو |
|
مطبوعتر ز نقش تو صورت نبست باز |
| کشفته گفت باد صبا شرح حال تو |
|
در چين زلفش اي دل مسکين چگونهاي |
| اي نوبهار ما رخ فرخنده فال تو |
|
برخاست بوي گل ز در آشتي درآي |
| کو عشوهاي ز ابروي همچون هلال تو |
|
تا آسمان ز حلقه به گوشان ما شود |
| کو مژدهاي ز مقدم عيد وصال تو |
|
تا پيش بخت بازروم تهنيت کنان |
| عکسيست در حديقه بينش ز خال تو |
|
اين نقطه سياه که آمد مدار نور |
| شرح نيازمندي خود يا ملال تو |
|
در پيش شاه عرض کدامين جفا کنم |
| سوداي کج مپز که نباشد مجال تو |
|
حافظ در اين کمند سر سرکشان بسيست |
|