حتي يک تو به من نگفت

مي توان گفت تربيت ، بيش از آن که به ملاحظات « بايد» ي وابسته باشد ، در گروي ملاحظات « نبايد» ي است. يعني مربي ، ابتدا بايد به اين بينديشد که براي شکل گيري تربيت به طور صحيح و جريان آن در مسير درست و مناسب ، چه کار نبايد بکند.
انس بن مالک ، 10 سال با پيامبر (ص) زندگي مي کرد و کارهاي خانه ي آن حضرت را انجام مي داد. انس نکته ي شگفت انگيزي را از اين همه سال زندگي با پيامبر اسلام (ص) و خدمت گزاري به ايشان نقل مي کند : « در اين 10 سال ، پيامبر حتي يک تو به من نگفت . هرگز درباره ي کاري که انجام داده بودم ، نفرمود که چرا چنين کردي ، و درباره ي کاري که انجام نداده بودم ، اعتراض نکرد که چرا انجام ندادي ؟ »
انس بن مالک آدمي عادي بود و به طور طبيعي ، هرگز مصون از خطا و اشتباه نبود ، اما پيامبر (ص) طوري با او رفتار مي کرد که گويي هيچ يک از کارهايش قابل انتقاد نيست. رفتار پيامبر اسلام (ص) با انس بسيار عبرت انگيز است. پيامبر نبايدهايش را در نگاهش مي گذاشت. و بايدهايش را در دل رفتارهايش مي ريخت . او آن چه را که بايد مي گفت ، مي زيست و آن چه را که نبايد ، مي گذاشت و مي گذشت.
منبع: مجله مشاور مدرسه شماره ي 8 /س