علم آموزي در قرآن
اهميت علم
بخوان به نام پروردگارت که آفريد. انسان را از علق آفريد. بخوان، پروردگار تو کريم ترين (کريمان) است همان کس که به وسيله ي قلم آموخت.
علم، مايه ي ارزش انسان
و به راستي به داود و سليمان دانشي عطا کرديم، و آندو گفتند: ستايش خدايي را که ما بر بسياري از بندگان با ايمانش برتري داده است.
اهميت عمل به علم
مثل کساني که [عمل به] تورات بر آنان بار شد [و بدان مکلف گرديدند] آنگاه آن را به کار نبستند، همچون خري است که کتاب هايي را بر پشت مي کشند [وه] چه زشت است وصف آن قومي که آيات خدا را به دروغ گرفتند و خدا مردم ستمگر را راه نمي نمايد.
ارزش علم
و پيامبرشان به آنان گفت: «در حقيقت، خداوند، طالوت را بر شما به پادشاهي گماشته است». گفتند: «چگونه او را بر ما پادشاهي مي باشد با آنکه ما به پادشاهي از وي سزاورارتريم و به او از نظر مال، گشايش داده نشده است؟» پيامبرشان گفت: «در حقيقت، خدا او را بر شما برتري داده، و او را در دانش [نيروي] بدن بر شما برتري بخشيده است. و خداوند پادشاهي خود را به هر کس که بخواهد مي دهد، و خدا گشايشگر داناست».
دعا براي طلب علم
پس بلند مرتبه است خدا، فرمانرواي بر حق، و در [خواندن] قرآن، پيش از آنکه وحي آن بر تو پايان يابد، شتاب مکن و بگو پروردگارا، بر دانشم بيفزاي.
علم، زمينه ي تأثير آيات الهي
و اين گونه آيات [خود] را گوناگون بيان مي کنيم، تا مبادا بگويند تو درس خوانده اي، و تا اينکه آن را براي گروهي که مي داند، روشن سازيم.
نادان با دانا برابر نيست
[آيا چنين کسي بهتر است] يا آن کسي که در طول شب در سجده و قيام، اطاعت [خدا]مي کند [و] ازآخرت مي ترسد و رحمت پروردگارش را اميد دارد؟ بگو: «آيا کساني که مي دانند و کساني که نمي دانند يکسانند؟» تنها خردمندانند که بپذيرند.
منبع:گلبرگ جوان، شماره ي 113
