آیا شارژ سریع به باطری آسیب میزند؟

این مقاله به بررسی دقیق این پرسش می‌ پردازد که آیا فناوری‌ های مدرن شارژ سریع به طور ذاتی به باتری‌ های مورد استفاده در دستگاه‌ های الکترونیکی آسیب می‌ زنند یا خیر. با مروری بر شیمی باتری‌ های لیتیوم-یون و سازوکار اصلی شارژ سریع، نشان داده می‌ شود که عامل اصلی تخریب، خود سرعت شارژ نیست، بلکه اثرات جانبی ناشی از آن، به ویژه افزایش دما و ولتاژهای بیش از حد در صورت عدم مدیریت صحیح است.
سه‌شنبه، 18 آذر 1404
تخمین زمان مطالعه:
نویسنده : فاطمه معصومی
موارد بیشتر برای شما
آیا شارژ سریع به باطری آسیب میزند؟
باتری‌ ها به عنوان قلب تپنده عصر دیجیتال، نقشی حیاتی در عملکرد دستگاه‌ های قابل حمل ایفا می‌ کنند. از تلفن‌ های هوشمند و لپ‌ تاپ‌ ها گرفته تا وسایل نقلیه الکتریکی، وابستگی ما به ذخیره‌ سازی انرژی قابل حمل روز به روز بیشتر می‌ شود. با پیشرفت فناوری و افزایش نیاز به استفاده مداوم از این دستگاه‌ ها، نیاز به بازگرداندن سریع انرژی مصرف‌ شده به باتری به یک ضرورت تبدیل شده است. فناوری شارژ سریع یا شارژ فوق سریع پاسخی به این نیاز بوده است. با این حال، از زمان معرفی این فناوری، نگرانی‌ هایی جدی در میان کاربران و متخصصان در مورد تأثیر این فرآیند شتاب‌ یافته بر طول عمر و پایداری شیمیایی باتری‌ ها وجود داشته است. آیا شارژ سریع صرفاً یک راه حل سریع برای یک مشکل موقتی است، یا یک شمشیر دو لبه است که در دراز مدت سلامت باتری را به خطر می‌ اندازد؟ 
 

بخش اول: نگاهی به قلب باتری - شیمی لیتیوم-یون

باتری‌ های لیتیوم-یون (Li-ion) به دلیل چگالی انرژی بالا، وزن کم و طول عمر مناسب، به فناوری غالب در ذخیره‌ سازی انرژی قابل حمل تبدیل شده‌ اند. درک ساختار و نحوه عملکرد آن‌ ها برای تحلیل تأثیر شارژ سریع ضروری است.
 
1.1. ساختار پایه‌ ای باتری لیتیوم-یون
یک سلول باتری لیتیوم-یون از چهار جزء اصلی تشکیل شده است:
 
آند یا قطب منفی
معمولاً از گرافیت یا مواد مبتنی بر کربن ساخته می‌ شود. در طول شارژ، یون‌ های لیتیوم در ساختار لایه‌ ای گرافیت جای می‌ گیرند.
 
کاتد یا قطب مثبت
از ترکیبات فلزی مبتنی بر لیتیوم ساخته شده است، مانند لیتیوم کبالت اکسید ((LiCoO_2)) یا لیتیوم نیکل منگنز کبالت اکسید.
 
الکترولیت
یک حلال آلی حاوی نمک‌ های لیتیوم است که واسطه انتقال یون‌های (Li^+) بین آند و کاتد است. این محیط اجازه حرکت یون‌ ها را می‌ دهد اما از عبور الکترون‌ ها جلوگیری می‌ کند.
 
جداکننده (Separator)
یک غشای پلیمری متخلخل است که آند و کاتد را از هم جدا می‌ کند تا از اتصال کوتاه جلوگیری کند، در حالی که اجازه عبور یون‌ ها را می‌ دهد.
 
1.2. فرآیند شارژ و دشارژ
عملکرد باتری بر اساس حرکت برگشت‌ پذیر یون‌ های لیتیوم است:
 
دشارژ (استفاده)
یون‌ های لیتیوم از آند به سمت کاتد حرکت می‌ کنند و الکترون‌ ها از طریق مدار خارجی جریان می‌ یابند و انرژی را تأمین می‌ کنند.
 
شارژ
فرآیند معکوس است. یک منبع خارجی ولتاژ اعمال می‌ کند و یون‌ های لیتیوم را مجبور می‌ کند تا از کاتد خارج شده و در ساختار آند جای بگیرند. 
 
1.3. چرخه عمر باتری
چرخه عمر باتری به تعداد چرخه‌ های کامل شارژ و دشارژی اشاره دارد که باتری می‌ تواند قبل از اینکه ظرفیت ذخیره‌ سازی آن به سطحی غیر قابل قبول معمولاً ۸۰ درصد ظرفیت اولیه کاهش یابد، تحمل کند. فرسایش شیمیایی در طول زمان اجتناب‌ ناپذیر است و ناشی از تغییرات ساختاری دائمی در آند و کاتد، از دست رفتن یون‌ های فعال لیتیوم و تشکیل لایه‌ های ناخواسته است.
 

بخش دوم: درک مکانیزم شارژ سریع

شارژ سریع به معنای رساندن بیشترین توان ممکن به باتری در کوتاه‌ ترین زمان ممکن است، بدون اینکه به ایمنی یا سلامت شیمیایی آن آسیب جدی وارد شود.
 
2.1. رابطه بین ولتاژ، جریان و توان
توان ((P)) که نشان‌ دهنده سرعت انتقال انرژی است، حاصل ضرب ولتاژ ((V)) در جریان ((I)) است: برای شارژ سریع، دو راه اصلی وجود دارد: افزایش ولتاژ یا افزایش جریان. فناوری‌ های شارژ سریع معمولاً بر افزایش جریان تمرکز می‌ کنند، زیرا افزایش بیش از حد ولتاژ می‌ تواند به سرعت منجر به تجزیه الکترولیت و آسیب‌ های جدی شود. افزایش جریان به معنای وارد کردن یون‌ های لیتیوم بیشتر در واحد زمان به داخل الکترودها است.
 
2.2. مراحل شارژ
شارژ باتری‌ های لیتیوم-یون معمولاً در سه مرحله اصلی انجام می‌ شود تا فرآیند بهینه و ایمن باشد:
 
مرحله جریان ثابت (Constant Current - CC)
در این مرحله، باتری کم‌ شارژ است و می‌ تواند جریان بالایی را بدون افزایش شدید ولتاژ بپذیرد. این مرحله، بخش عمده‌ ای از زمان شارژ سریع را تشکیل می‌ دهد.
 
مرحله ولتاژ ثابت (Constant Voltage - CV)
هنگامی که ولتاژ باتری به حد بالایی ایمن مثلاً ۴.۲ ولت برای سلول استاندارد می‌ رسد، جریان ورودی باید کاهش یابد تا ولتاژ ثابت بماند. در این مرحله، سرعت شارژ به طور طبیعی کاهش می‌ یابد.
 
مرحله قطره‌ ای یا خنک‌ کننده (Trickle Charge)
زمانی که جریان به سطح بسیار پایینی می‌ رسد، شارژ به پایان می‌ رسد تا از شارژ بیش از حد (Overcharging) که برای باتری بسیار مضر است، جلوگیری شود. در شارژ سریع، هدف این است که مرحله CC تا حد امکان طولانی و با جریان بالا بماند.
 
2.3. استانداردهای رایج
صنایع مختلف پروتکل‌ های شارژ سریع متفاوتی را توسعه داده‌ اند که هر کدام به روشی برای مدیریت جریان و ولتاژ متکی هستند:
 
USB Power Delivery (USB-PD)
یک استاندارد چندمنظوره است که ولتاژهای مختلفی را پشتیبانی می‌ کند و اجازه می‌ دهد دستگاه و شارژر مذاکره کنند.
 
Qualcomm Quick Charge (QC)
متکی بر افزایش ولتاژ خروجی در حین حفظ سازگاری در ولتاژهای پایین‌ تر برای شارژ اولیه.
 
PPS (Programmable Power Supply)
یک زیرمجموعه از USB-PD که اجازه می‌ دهد ولتاژ و جریان به صورت پویا و بسیار دقیق تنظیم شوند که برای کاهش گرمای ناشی از ولتاژ ثابت بسیار مفید است.
 
استانداردهای اختصاصی مانند SuperVOOC، Warp Charge
این‌ها معمولاً از ولتاژهای پایین‌ تر مانند ۵ ولت یا ۱۰ ولت اما جریان‌ های بسیار بالا تا ۲۰ آمپر استفاده می‌ کنند تا ولتاژ باتری را بالا نبرده و گرما را در سطح کابل و شارژر توزیع کنند.
 

بخش سوم: تخریب و اثرات جانبی شارژ سریع

فناوری شارژ سریع، پتانسیل آسیب به باتری را از طریق تشدید اثرات شیمیایی و فیزیکی به همراه دارد. این آسیب‌ ها عمدتاً ناشی از عدم تعادل در نرخ ورود یون‌ ها و افزایش انرژی در سیستم است.
 
3.1. دشمن شماره یک: مدیریت حرارت
گرمای تولید شده در باتری رابطه مستقیمی با نرخ فرسایش آن دارد. واکنش‌ های شیمیایی که عمر باتری را کاهش می‌ دهند مانند تجزیه الکترولیت و خوردگی، با افزایش دما به صورت نمایی تسریع می‌ شوند. رابطه آرنیوس (Arrhenius) این تأثیر را توصیف می‌ کند، نرخ واکنش شیمیایی و در نتیجه نرخ تخریب با افزایش دما افزایش می‌ یابد. برای باتری‌ های لیتیوم-یون، افزایش ۱۰ درجه سانتی‌ گراد در دمای عملیاتی می‌ تواند عمر باتری را به طور قابل توجهی کاهش دهد. در شارژ سریع، جریان بالا ((I)) باعث تولید گرما می‌ شود. این گرما ناشی از مقاومت داخلی باتری ((R)) است و طبق قانون اهم برای توان تلف شده به صورت حرارت بیان می‌شود. اگر سیستم خنک‌ کننده نتواند این حرارت را به سرعت دفع کند، دمای سلول به سرعت بالا رفته و تخریب تسریع می‌ یابد.
 
3.2. رسوب فلزی و تشکیل دندریت (Lithium Plating)
این شاید مهم‌ ترین خطر ذاتی شارژ سریع باشد. در شرایط شارژ عادی، یون‌ های لیتیوم به آرامی در ساختار لایه‌ ای گرافیت (آند) جای می‌ گیرند (Intercalation). هنگامی که جریان شارژ بسیار بالا است، یون‌ های لیتیوم با سرعتی بیش از توانایی گرافیت برای جذب آن‌ ها به سمت آند سرازیر می‌ شوند. در نتیجه، یون‌ های لیتیوم به جای نفوذ، به صورت فلز خالص بر روی سطح آند رسوب می‌ کنند. این پدیده به عنوان آبکاری لیتیوم یا تشکیل دندریت شناخته می‌ شود.
 
دندریت‌ ها
ساختارهای سوزنی شکل و بلوری از لیتیوم فلزی هستند که بر روی سطح آند رشد می‌کنند. این دندریت‌ها به مرور زمان می‌توانند از جداکننده عبور کرده و به کاتد برسند، که منجر به اتصال کوتاه داخلی و در موارد شدید، آتش‌سوزی یا انفجار می‌ شود.
 
کاهش ظرفیت
لیتیومی که به صورت فلز رسوب کرده، دیگر برای چرخه‌ های شارژ/دشارژ در دسترس نیست و ظرفیت قابل استفاده باتری را کاهش می‌ دهد. این پدیده به ویژه در دماهای پایین یا در مراحل پایانی شارژ که ولتاژ بالا می‌ رود تشدید می‌ شود.
 
3.3. تجزیه الکترولیت و تشکیل لایه واسط حالت جامد (SEI)
لایه واسط حالت جامد (Solid Electrolyte Interphase - SEI) یک لایه محافظ است که به طور طبیعی در اولین چرخه‌ های شارژ روی سطح آند تشکیل می‌ شود و برای عملکرد پایدار ضروری است. این لایه از تجزیه مداوم الکترولیت توسط آند جلوگیری می‌ کند. با این حال، در شارژ سریع و به ویژه هنگامی که ولتاژ به طور ناخواسته بالا می‌ رود،به دلیل مقاومت داخلی در جریان بالا.
 
الکترولیت (معمولاً نمک‌ های لیتیوم در حلال‌ های آلی)
شروع به تجزیه شیمیایی می‌ کند. این تجزیه باعث می‌ شود که لایه SEI ناپایدار شده، ضخیم‌ تر شود، یا به طور مداوم بازسازی شود.
 
افزایش مقاومت
تشکیل لایه‌ های ضخیم‌ تر SEI مقاومت داخلی سلول را افزایش می‌ دهد. این امر در چرخه‌ های بعدی باعث تولید گرمای بیشتر ((I^2R)) و نیاز به ولتاژ بالاتر برای دستیابی به همان جریان می‌ شود، که یک چرخه معیوب را آغاز می‌ کند و ظرفیت باتری را به شدت کاهش می‌ دهد.
 
3.4. آسیب ساختاری به کاتد
کاتد (قطب مثبت) نیز تحت تأثیر شارژ سریع قرار می‌ گیرد، به ویژه زمانی که جریان بالا باعث شود یون‌ های لیتیوم با سرعت بسیار زیادی از ساختار کاتد خارج شوند.
 
تنش کریستالی
خارج شدن سریع یون‌ ها می‌ تواند باعث تنش شدید در ساختار کریستالی کاتد شود، به خصوص در موادی که حجم زیادی از لیتیوم را در خود جای می‌ دهند. این تنش منجر به ترک خوردن (Microcracking) ذرات کاتد می‌ شود.
 
از دست دادن یون فعال
ترک خوردن باعث می‌ شود که نواحی بیشتری از سطح کاتد با الکترولیت در تماس باشند و واکنش‌ های جانبی ناخواسته رخ دهد که در نهایت منجر به از دست رفتن دائمی یون‌ های لیتیوم و کاهش ظرفیت کل باتری می‌ گردد.
 

بخش چهارم: سیستم‌ های حفاظتی و هوشمندی در شارژ سریع

پیشرفت‌ های مهندسی در حوزه مدیریت باتری، توانسته‌ اند بر چالش‌ های ذاتی شارژ سریع غلبه کنند و این فناوری را ایمن سازند. هسته اصلی این موفقیت‌ ها در سیستم‌ های کنترلی نهفته است.
 
4.1. نقش حیاتی سیستم مدیریت باتری (BMS)
سیستم مدیریت باتری (Battery Management System - BMS) مغز عملیاتی بسته باتری است. وظیفه اصلی BMS نظارت لحظه‌ ای و کنترل دقیق پارامترهای حیاتی است تا از عملکرد فراتر از محدودیت‌ های ایمنی جلوگیری شود.
 
کنترل جریان و ولتاژ
BMS با استفاده از حسگرهای دقیق مانند حسگرهای جریان شانت و اندازه‌ گیری ولتاژ سلول‌ ها، جریان ورودی را تنظیم می‌ کند تا اطمینان حاصل شود که ولتاژ هیچ سلولی از حد ایمن تجاوز نمی‌ کند و نرخ آبکاری لیتیوم به حداقل می‌ رسد.
 
پایش حرارتی
آرایه‌ هایی از سنسورهای دما (ترمیستورها) در نقاط استراتژیک باتری نصب می‌ شوند. اگر دمای سلول از یک آستانه از پیش تعیین شده مثلاً ۴۵ درجه سانتی‌ گراد فراتر رود، BMS بلافاصله جریان شارژ را کاهش داده یا فرآیند را متوقف می‌ کند.
 
توازن سلولی (Cell Balancing)
در بسته‌ های باتری بزرگ، BMS اطمینان حاصل می‌ کند که همه سلول‌ ها به طور مساوی شارژ شده‌ اند تا از شارژ بیش از حد یک سلول ضعیف‌ تر جلوگیری شود که می‌ تواند به طور غیر متناسب به طول عمر آن آسیب بزند.
 
4.2. الگوریتم‌ های تطبیقی و هوشمند
فناوری‌ های شارژ سریع مدرن از پروتکل‌ های استاتیک پیروی نمی‌ کنند، بلکه از الگوریتم‌ های دینامیک استفاده می‌ کنند که با شرایط لحظه‌ای سازگار می‌ شوند.
 
شارژ آداپتیو (Adaptive Charging)
شارژر و دستگاه به طور مداوم پارامترهای باتری (سن، دمای محیط، دمای باتری، سطح شارژ) را ارزیابی می‌ کنند. به عنوان مثال، اگر باتری بسیار سرد باشد (مثلاً زیر ۵ درجه سانتی‌ گراد)، BMS به طور خودکار شارژ سریع را غیرفعال می‌ کند زیرا در این دما، آبکاری لیتیوم بسیار محتمل‌ تر است.
 
مدیریت دو مرحله‌ ای شارژ سریع
در بسیاری از دستگاه‌ ها، فاز شارژ سریع (CC) تنها تا رسیدن به حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد ظرفیت ادامه می‌ یابد. پس از آن، جریان به شدت کاهش می‌ یابد تا به مرحله CV وارد شده و از آسیب‌ های ناشی از ولتاژ بالا در ظرفیت نزدیک به ۱۰۰ درصد جلوگیری شود. این کاهش سرعت در انتها، زمان شارژ کلی را افزایش می‌ دهد اما سلامت باتری را حفظ می‌ کند.
 
4.3. طراحی فیزیکی و خنک‌ سازی
مهندسی مواد و طراحی فیزیکی نیز نقش مهمی در تسهیل شارژ سریع دارند:
 
مواد الکترود نسل جدید
استفاده از کاتدها و آندهایی با ساختار بهتر (مانند آندهای سیلیکونی تقویت شده یا کاتدهای نانو ساختار) که اجازه می‌ دهند یون‌ های لیتیوم با سرعت بیشتری بدون تخریب ساختاری وارد شوند.
 
بهبود هدایت حرارتی
در دستگاه‌ های با توان شارژ بالا (مانند خودروهای برقی یا تلفن‌ های پرچمدار)، از صفحات گرافیت حرارتی، لوله‌ های حرارتی (Heat Pipes) یا حتی سیستم‌ های خنک‌ کننده مایع برای انتقال سریع‌ تر گرما از سلول‌ های باتری به قاب دستگاه استفاده می‌ شود.
 
پیکربندی سلول
در خودروهای الکتریکی، تقسیم باتری بزرگ به چندین ماژول با سیستم‌ های خنک‌ کننده مجزا، به مدیریت حرارت کلی کمک می‌ کند.
 

بخش پنجم: نتایج تجربی و دیدگاه‌ های بلندمدت

ارزیابی تأثیر واقعی شارژ سریع نیازمند مقایسه آن با روش‌ های سنتی و در نظر گرفتن کاربردهای متفاوت است.
 
5.1. مقایسه فرسایش
تخمین میزان فرسایش بستگی زیادی به کیفیت پیاده‌ سازی دارد. با این حال، می‌ توان یک مقایسه نظری ارائه داد:

معیار شارژ آهسته (۵ ساعت، ۱C یا کمتر) شارژ سریع (۳۰ دقیقه، ۳C تا ۵C) تولید حرارت پایین و به راحتی دفع می‌ شود. بالا؛ نیاز به سیستم مدیریت حرارتی فعال. نرخ فرسایش شیمیایی بسیار پایین؛ تخریب عمدتاً ناشی از سن است. بالاتر؛ اگر مدیریت ضعیف باشد، فرسایش سریع‌تر رخ می‌ دهد.پتانسیل آبکاری ناچیز. قابل توجه، اگر جریان در ولتاژ بالا ثابت بماند.طول عمر پس از ۵۰۰ چرخه حفظ ۹۰٪ تا ۹۵٪ ظرفیت اولیه .حفظ ۸۵٪ تا ۹۰٪ ظرفیت اولیه (در صورت BMS عالی). نکته کلیدی این است که فناوری‌های مدرن BMS، به ویژه آن‌ هایی که از الگوریتم‌ های آداپتیو استفاده می‌ کنند، توانسته‌ اند تفاوت طول عمر بین یک باتری شارژ شده با جریان ۱C و یک باتری شارژ شده با جریان ۳C را به کمتر از ۵ درصد ظرفیت پس از صدها چرخه کاهش دهند.
 
5.2. فراتر از طول عمر: بررسی ایمنی
خطر اصلی مرتبط با شارژ سریع، همانطور که در بخش سوم اشاره شد، دندریت‌ سازی و فرار حرارتی (Thermal Runaway) است.
 
باد کردگی (Swelling)
یکی از علائم اولیه آسیب داخلی، باد کردن بدنه باتری است که ناشی از تولید گازهایی است که از تجزیه الکترولیت و تشکیل مواد غیرقابل بازگشت سرچشمه می‌ گیرد. شارژ بیش از حد یا شارژ سریع در د
مای نامناسب، عامل اصلی باد کردگی است.
استانداردسازی ایمنی
تولید کنندگان بزرگ برای جلوگیری از فرار حرارتی، سلول‌ ها را فراتر از محدودیت‌ های استاندارد شارژ نمی‌ کنند، حتی اگر آداپتور توان بیشتری ارائه دهد. این محدودیت‌ ها توسط BMS اعمال می‌ شوند و امنیت کاربر را تضمین می‌ کنند.
 
5.3. تفاوت در کاربردهای مختلف
تأثیر شارژ سریع در دستگاه‌ های مختلف بسته به اندازه و نوع باتری متفاوت است:
 
تلفن‌ های همراه و لپ‌ تاپ‌ ها (باتری‌های کوچک)
در این دستگاه‌ ها، باتری‌ ها معمولاً از آرایه‌ های موازی سلول‌ های کوچک تشکیل شده‌ اند. از آنجا که حجم کلی باتری کوچک است، مدیریت حرارت دشوارتر است و افزایش جریان می‌ تواند گرمای موضعی زیادی ایجاد کند. با این حال، ظرفیت نسبتاً کم اجازه می‌ دهد که شارژ سریع‌ تر (به دلیل توان کمتر شارژر) انجام شود.
 
خودروهای الکتریکی (باتری‌ های بزرگ)
این باتری‌ ها از سلول‌ های بزرگ‌ تر استفاده می‌ کنند. به دلیل ظرفیت عظیم، توان شارژ می‌ تواند بسیار بالا باشد (تا ۳۵۰ کیلووات در ایستگاه‌ های شارژ فوق سریع). اما حجم کلی باتری و وجود سیستم‌ های خنک‌ کننده مایع فعال، به آن‌ ها امکان می‌ دهد که جریان‌ های بسیار بالا را با حفظ دمای مطلوب برای مدت طولانی‌ تری تحمل کنند، که این امر پایداری طول عمر را در محیط‌ های شارژ سریع بهبود می‌ بخشد.
 

نتیجه‌ گیری

در پایان، می‌ توان گفت که شارژ سریع به خودی خود یک نیروی مخرب نیست، بلکه یک فناوری است که نیازمند مدیریت دقیق است. آسیب زمانی رخ می‌ دهد که مکانیزم‌ های کنترلی (سخت‌ افزاری و نرم‌ افزاری) نتوانند اثرات جانبی فیزیکی و شیمیایی جریان‌ های بالا (به ویژه گرما و ولتاژ بالا) را مهار کنند.

عوامل تخریب کلیدی عبارتند از:

افزایش دما ناشی از (I^2R).

آبکاری لیتیوم فلزی بر روی آند به دلیل سرعت بالای ورود یون‌ ها.

تخریب الکترولیت و فرسایش ساختاری کاتد.

با تکامل استانداردها (مانند PPS) و پیشرفت مستمر در شیمی مواد باتری (افزایش مقاومت در برابر رسوب لیتیوم)، شاهد هستیم که فاصله بین شارژ سریع و شارژ معمولی از نظر طول عمر در حال کم شدن است. در آینده، شارژ سریع به یک گزینه استاندارد و بدون نگرانی تبدیل خواهد شد، زیرا فناوری‌ های BMS به طور فزاینده‌ ای هوشمند و پیش‌ بینانه عمل خواهند کرد. برای کاربر نهایی، انتخاب دستگاهی با سیستم مدیریت حرارتی و شارژ قوی، کلید حفظ سلامت باتری در بلند مدت خواهد بود، زیرا کیفیت اجرای این فناوری است که تعیین‌ کننده طول عمر واقعی باتری است.


منبع: سایت راسخون


ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
مقالات مرتبط