پیوست شماره شش: رویه ارزیابی انطباق مبتنی بر کنترل داخلی
1. رویه ارزیابی انطباق مبتنی بر کنترل داخلی، رویه ارزیابی انطباقی است که مبتنی بر بندهای 2، 3 و 4 میباشد.2. ارائهدهنده (provider) بررسی میکند که سیستم مدیریت کیفیت (quality management system) ایجادشده با الزامات ماده 17 منطبق باشد.
3. ارائهدهنده اطلاعات مندرج در مستندات فنی را بررسی میکند تا انطباق سامانه هوش مصنوعی با الزامات اساسی مربوط موضوع فصل III، بخش 2 را ارزیابی نماید.
4. ارائهدهنده همچنین بررسی میکند که فرآیند طراحی و توسعه سامانه هوش مصنوعی و پایش پس از عرضه به بازار (post-market monitoring) مطابق ماده 72، با مستندات فنی سازگار باشد.
تحلیل پیوست شماره 6 (Conformity Assessment Based on Internal Control)
پیوست شماره VI یکی از سادهتر اما از نظر ساختاری مهمترین بخشهای AI Act است، چون مشخص میکند چگونه یک ارائهدهنده میتواند «خودش» انطباق سامانه هوش مصنوعی را بررسی و تأیید کند، بدون اینکه الزاماً همیشه به نهادهای خارجی ارزیابیکننده نیاز باشد. این در واقع مدل «کنترل داخلی» (internal control) است؛ یعنی یک سازوکار خودارزیابی درونسازمانی که باید تحت قواعد مشخص انجام شود.نکته اصلی این پیوست این است که آزادی خودارزیابی کاملاً مشروط به وجود یک سیستم مدیریت کیفیت (Quality Management System) معتبر است. قانونگذار فرض را بر این گذاشته که اگر یک شرکت بتواند فرآیندهای توسعه، تست، مستندسازی و کنترل کیفیت خود را استاندارد و قابل حسابرسی کند، میتواند تا حدی مسئولیت ارزیابی انطباق را درون سازمان انجام دهد. بنابراین، «اعتماد» به شرکتها در اینجا بهطور مستقیم به بلوغ فرآیندهای مهندسی آنها وابسته است.
بخش دوم و سوم پیوست بر بررسی مستندات فنی و الزامات اساسی فصل III تمرکز دارد. این یعنی کنترل داخلی فقط یک بررسی سطحی نیست، بلکه باید شامل ارزیابی واقعی انطباق سیستم با الزامات حقوقی، ایمنی، و حقوق بنیادین باشد. به بیان ساده، شرکت باید خودش مثل یک نهاد ناظر عمل کند و بررسی کند که آیا سیستمش مطابق استانداردهای قانونی طراحی شده یا نه.
بخش چهارم اهمیت ویژهای دارد چون پای «چرخه عمر کامل سیستم» را وارد فرآیند انطباق میکند. یعنی نهتنها طراحی و توسعه، بلکه پایش پس از عرضه (post-market monitoring) نیز باید با مستندات فنی همخوان باشد. این نشان میدهد که اتحادیه اروپا AI را یک محصول ثابت نمیبیند، بلکه یک سیستم در حال تغییر میداند که باید در طول زمان تحت کنترل باقی بماند.
در مجموع، Annex VI نوعی تعادل بین مقرراتگذاری سختگیرانه و کارایی صنعتی ایجاد میکند. از یک سو اجازه میدهد شرکتها خودارزیابی انجام دهند (برای کاهش بار اداری)، و از سوی دیگر با الزام به سیستم کیفیت، مستندات فنی و پایش مستمر، مانع از تبدیل این خودارزیابی به یک فرآیند صوری یا غیرقابل اعتماد میشود.
منبع: ترجمه شده توسط بخش فناوری های نوین سایت راسخون
