پيازداغ نه خوب است، نه بد

اين روزها فروش پيازداغ‌هاي آماده بسيار متداول شده است. اينکه اين نوع از پياز داغ‌ها مشکلي ايجاد مي‌کنند يا خير بسته به نحوه توليدشان دارد.
اگر با روش مناسب و استاندارد انجام شده باشد قاعدتا مشکلي ايجاد نمي‌کنند. كلاً در فرآيند صنعتي براي مواد غذايي توليدشده يک مجوز توليد و بسته‌بندي از اداره نظارت بر مواد غذايي معاونت غذا و داروي وزارت بهداشت داده مي‌شود. اگر ماده غذايي کنترل شده و شماره بهره‌برداري توليد داشته باشد به معني آن است که فرآيند توسط کارشناس سازمان مورد ارزيابي و بررسي قرار گرفته و مشکلي از نظر فرآوري، تهيه، بهداشت و سلامت آن وجود نداشته و قابل مصرف است. اين موضوع در مورد تمامي مواد غذايي صنعتي مصداق دارد.

نکته قابل توجه اين است که عوامل مختلفي بر ارزش تغذيه اي مواد غذايي تازه اثر مي‌گذارد. قبلا هم بارها اشاره کرده‌ام که هرچه بيشتر از غذاهاي تازه به سمت غذاهاي فرآوري‌شده مي‌رويم و هرچه آن غذاها براي مدتي طولاني‌تر و در شکلي غيرطبيعي‌تر نگهداري مي‌شوند، ارزش غذايي آنها کمتر خواهد شد؛ مثلا پياز خام ميزان ويتامين c بالايي دارد اما پياز داغ تقريبا ويتامين c ندارد و وقتي براي مدت زيادي نيز بخواهيم آن را به شکل آماده نگه‌داري کنيم، ساير مواد مغذي‌اش نيز تغيير ظرفيت داده و از ارزش غذايي آن بيشتر کاسته مي‌شود.
البته ما بسياري از غذاها را به خاطر ارزش غذايي‌شان نمي‌خوريم، بلکه به خاطر طعم، بو، مزه، رنگ و شکل ظاهري مصرف مي‌کنيم. پياز داغ هم اساسا بيشتر به‌عنوان يک چاشني مصرف مي‌شود. مصرف متعادل‌ اين دسته از غذاها نه مشکلي براي سلامت دارد؛ نه ارزش غذايي خاصي دارد که بخواهيم آنها را برجسته کنيم. اما باز هم بويي که پيازداغ تازه دارد با بوي پياز داغ آماده چندروزمانده قابل مقايسه نيست. پس چه بهتر که آن را تازه به تازه تهيه و ميل كنيد.

پي نوشت ها :
 

* متخصص تغذيه و رژيم درماني

منبع:www.salamat.com
/ج