چون بسخن رفت بسي داوري

چون بسخن رفت بسي داوري شاعر : امير خسرو دهلوي دور درامد به نصيحت گري چون بسخن رفت بسي داوري کايزدت از حادثه دارد نگاه ! داد نخستش به دعاي پناه داروي تلخش ز نصيحت به کام ريخت پس آن گاه به مهر تمام ناز بدو کن که شد او بي نياز کاي پسر! از ملک و جواني مناز ز آتش سوزنده نگهدار خس خشم بهر جرم مياور بکس عفو نکوتر ز سياست بسي چون به گنه معترف آيد کسي سر بزنش پيش که گيرد بري وان که برارد به خلافت سري آب ده از زهره‌ي او دهر را خرد مبين...