آنکه دل من ببرد، از همه خوبان، يکيست شاعر : اوحدي مراغه اي وآنکه مرا ميکشد در غم خود، آن يکيست آنکه دل من ببرد، از همه خوبان، يکيست آيت دردش پرست، نسخهي درمان يکيست نيست عدو را مجال، با مدد آن جمال عالم و معلوم وعلم، دين و دل و جان يکيست عاشق و معشوق و عشق، عاقل و معقول و عقل دو بدور ار چه گشت، در همه دوران يکيست آنکه خليل تو بود وين که حبيب منست ورنه بر آفتاب کوه و بيايان يکيست سايه جدا ميکند صورت هامون ز کوه سايهنشينان پرند، سايه سلطان...