اي شب تيره فرع گيسيويت

اي شب تيره فرع گيسيويت شاعر : اوحدي مراغه اي اصل کفر از سياهي مويت اي شب تيره فرع گيسيويت وجه آن گشته روشن از رويت مه ز ديوان مهر خواسته نور شيوه‌ي شکر سخن گويت بي‌سخن دم ببسته طوطي را نکهت زلف عنبرين بويت مشک را در فکنده خون به جگر از زنخدان گرد چون گويت خورده چوگان طعنه سيب بهشت ماه نو را کمان ابرويت از طراوت بيتر زده تيزي چشم و تندي خويت اوحدي را ز زلف بشکسته