گلت بنده گرديد و شمشاد نيز شاعر : اوحدي مراغه اي غلام تو شد سرو آزاد نيز گلت بنده گرديد و شمشاد نيز هزار آفرين بر لبت باد نيز که صد رحمت ايزدي بر رخت ز عشقت به نالم به فرياد نيز ز مهر تو بگريست چشمم به خون کنون ميدهي زلف را باد نيز چو ديدي که چشم تو آبم ببرد که بيخم بکندي و بنياد نيز نباشد ترا بعد ازين برگ من که جور تو ديديم و بيداد نيز به لطف و نوازش بده داد ما نه مانندت از مادري زاد نيز نه مثل تو آمد ز پشت پدر نداد آن و دشنامها...