گر تو سري ميکشي تا نکني آشتي شاعر : اوحدي مراغه اي ما ز تو سرکشتريم،پس تو چه پنداشتي؟ گر تو سري ميکشي تا نکني آشتي اي که ز بيگانگي هيچ بنگذاشتي ما دل صد آشنا بهر تو بگذاشتيم کار چو مشکل شود جنگ به از آشتي با تو چه سودي نداشت صلح، به جنگ آمديم هم تو تواني درود تخم که خود کاشتي شاخ ستم کشتهاي، بار جفايي بچين خود بنگويي که: تو از که خبر داشتي؟ دوش فرستادهاي: کز تو ندارم خبر از غم و رنج و جفا بر دلم انباشتي با دگران مر ترا هر چه ميسر نشد...