اي دل پر هوش ما با همه فرزانگي شاعر : اوحدي مراغه اي شد ز غم آن پري فاش به ديوانگي اي دل پر هوش ما با همه فرزانگي پيش خراباتيان آن صنم خانگي ما چو خراباتييم گر ننشيند رواست دام چه حاجت؟ که کرد خال رخت دانگي اي که به نخجير ما ساختهاي دام زلف چشم توپروانهايش داد به پروانگي دل بر شمع رخت راه نمييافت هيچ جز به مدارا نکرد زلف ترا شانگي آينهي روي تو، تا که بديد آفتاب با دگرانم فزود وحشت و بيگانگي تا تو مرا ساختي با رخ خويش آشنا گر چه...