مير چون هفت بيت من خوانده است

مير چون هفت بيت من خوانده است شاعر : خاقاني ده شتر بارگير فرموده است مير چون هفت بيت من خوانده است اين ده اشتر که مير فرموده است با نه افلاک همبرند مرا کبود سينه و سرخ اشک و زرد رويم کرد سپيد کار سيه دل سپهر سبز نماي مگر مرا ز خم رنگرز برون آورد بماند رنگش چون داغ گاز ران بر من خلق يک فرسنگ استقبال خويشان مي‌کنند چون به حد کوفه باز آيند حاج از باديه کز همه آفاقم استقبال ايشان مي‌کنند خويش جانم بوي بغداد و دم دجله است و بس وي نوک سنان...

چهارشنبه، 3 فروردين 1390

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

مير چون هفت بيت من خوانده است

شاعر : خاقاني

ده شتر بارگير فرموده است		مير چون هفت بيت من خوانده است
اين ده اشتر که مير فرموده است		با نه افلاک همبرند مرا
کبود سينه و سرخ اشک و زرد رويم کرد		سپيد کار سيه دل سپهر سبز نماي
مگر مرا ز خم رنگرز برون آورد		بماند رنگش چون داغ گاز ران بر من
خلق يک فرسنگ استقبال خويشان مي‌کنند		چون به حد کوفه باز آيند حاج از باديه
کز همه آفاقم استقبال ايشان مي‌کنند		خويش جانم بوي بغداد و دم دجله است و بس
وي نوک سنان آسمان رند		اي روح صفات اهرمن بند
نظم تو و نثرت اي خداوند		در نعش و پرن زنند طعنه
راي تو به دست عقل برکند		هر بيخ ستم که دهر بنشاند
در زندان آر و پاي بربند		افريدون دولتي عدو را
ني زندانت کم از دماوند		کو نيست به جور کم ز ضحاک
بر ابلق چرخ زين زر کند		فردا که نهد سوار آفاق
آن رخش تکاور هنرمند		تو نيز به زير ران در آري
قلزم ز بر ستام اروند		گوئي که خداي آفريده است
تيغ تو گري و آسمان خند		بينند به خوند خصم و بر خصم
با رايت تو کنند پيوند		انشاء الله که فتح و نصرت
غدر آن دولتش هلاک رساند		هرکه را غره کرد دولت نيز
از سر خاک بر سماک رساند		خاک بر فرق دولتي که تو را
که تواند تو را به خاک رساند		نه نه صد جان نثار آن دولت
بازش از چرخ بر مغا رساند		باد اگر برد خاک را بر چرخ
اهل ارمن روان مي‌افشانند		تا به ارمن رسيده‌ام بر من
که مرا عيسي دوم خوانند		خاصه همسايگان نسطوري
کز من و جان من سخن رانند		عيسي و چرخ چارم انگارند
غرقه‌ي بحر خاطرم دانند		بحر ارجيش را به معني آب
بحر ارجيش عذب گردانند		چه عجب گر ز بحر خاطر من
نيک مردان به هنر برگيرند		همه عيب‌اند زنان و آن همه را
گرچه آن حکم مذکر گيرند		چون منث به مذکر پيوست
حکم تانيث قوي‌تر گيرند		ليک چون مرد به زن پيوندد
چون سمانه که به چادر گيرند		بلبلي بين که به مقنع بفريفت
مرد را صيد نگون سر گيرند		صيد مرد است زن اما به زبان
باز را هم به کبوتر گيرند		باز اگرچند کبوتر گيرد