وگر داني اندر تبارش کسان

وگر داني اندر تبارش کسان شاعر : سعدي برايشان ببخشاي و راحت رسان وگر داني اندر تبارش کسان چه تاوان زن و طفل بيچاره را؟ گنه بود مرد ستمگاره را وليکن در اقليم دشمن مران تنت زورمندست و لشکر گران رسد کشوري بي گنه را گزند که وي بر حصاري گريزد بلند که ممکن بود بي‌گنه در ميان نظر کن در احوال زندانيان به مالش خساست بود دستبرد چو بازارگان در ديارت بمرد بهم باز گويند خويش و تبار کزان پس که بر وي بگريند زار متاعي کز او ماند ظالم ببرد ...