گر ز شمعت چراغي افروزيم

گر ز شمعت چراغي افروزيم شاعر : فخرالدين عراقي خرمن خويش را بدان سوزيم گر ز شمعت چراغي افروزيم آتشي، کز درون برافروزيم در غمت دود آن به عرش رسد زانکه ما بي‌رخت سيه روزيم آفتاب جمال بر ما تاب از دو عالم دو ديده بردوزيم تا ببينيم روي خوبت را به ز عشقت چه مايه اندوزيم؟ مايه‌ي جان و دل براندازيم ابجد عشق را بياموزيم همچو طفلان به مکتب حسنت اي عراقي، برو، که بهروزيم در غم عشق اگر رود سر ما