بعد ازين وادي استغنا بود

بعد ازين وادي استغنا بود شاعر : عطار نه درو دعوي و نه معني بود بعد ازين وادي استغنا بود مي‌زند بر هم به يک دم کشوري مي‌جهد از بي‌نيازي صرصري هفت اخگر يک شرر اينجا بود هفت دريا يک شمر اينجا بود هفت دوزخ همچو يخ افسرده ايست هشت جنت نيز اينجا مرده‌ايست هر نفس صد پيل اجري بي سبب هست موري را هم اينجا اي عجب کس نماند زنده در صد قافله تا کلاغي را شود پر، حوصله تا که آدم را چراغي برفروخت صد هزاران سبز پوش از غم بسوخت تا درين حضرت دروگر...