![نظارت بر اعمال شيعيان در عصر غيبت نظارت بر اعمال شيعيان در عصر غيبت](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/f675dafc-08ac-44f2-8958-cd37b1e98f93.jpg)
نظارت بر اعمال شيعيان در عصر غيبت
امام خمینی(رحمت الله علیه) می فرمایند:
نامه ي اعمال ما مي رود پيش امام زمان ـ سلام الله عليه ـ هفته اي دو دفعه، به حسب روايت. من مي ترسم که ماي که ادعاي اين را داريم که تبع اين بزرگوار هستيم، شيعه ي اين بزرگوار هستيم، اگر نامه ي اعمال را ببيند ـ و مي بيند، تحت مراقبت خداست ـ نغوذ بالله شرمنده بشود. شما اگر يک فرزندتان خلاف بکند، شما شرمنده ايد. اگر اين نوکر شما خلاف بکند، شما شرمنده ايد. در جامعه آدم شرمنده مي شود که پسرش اين کار را کرده يا نوکرش اين کار را کرده، يا اتباعش اين کار را کرده. من خوف اين را دارم که کاري ما بکنيم که امام زمان ـ سلام الله عليه ـ پيش خدا شرمنده بشود. اينها شيعه هاي تو هستند دارند اين کار را مي کنند! نکنيد. يک وقت نکند، يک وقت خداي نخواسته يک کاري از ماها صادر بشود که وقتي نوشته برود، نوشته هايي که ملائکه الله که مراقب ما هستند، «رقيب» (1) هستند ـ هر انساني رقيب دارد و مراقبت مي شود. ذره هايي که بر قلبهاي شما مي گذرد رقيب دارد. چشم ما رقيب دارد. گوش ما رقيب دارد. زبان ما رقيب دارد. قلب ما رقيب دارد. کساني که مراقبت مي کنند اينها را ـ نکند که خداي نخواسته از من و شما و ساير دوستان ما و ساير دوستان امام زمان ـ سلام الله عليه ـ يک وقت چيزي صادر بشود که موجب افسردگي امام زمان ـ سلام الله عليه ـ بشود. مراقبت کنيد از خودتان. پاسداري کنيد از خودتان. اگر بخواهيد اين پاسداري شما در دفتري که پاسداران صدر اسلام در او ثبت است در آن دفاتر ثبت بشود، همان طور که آنها پاسداري مي کردند از خودشان، شما هم از خودتان پاسداري کنيد، تا ثبت بشود آنجا.
صحيفه امام؛ ج 8، ص 391
در روايات هم هست که اينها هفته اي دو مرتبه اعمال عرضه مي شود بر ولي امر؛ بر امام زمان ـ سلام الله عليه.توجه داشته باشيد که در کارهايتان جوري نباشد که وقتي عرضه شد بر امام زمان ـ سلام الله عليه ـ خداي نخواسته آزرده بشود، و پيش ملائکه الله يک قدري سرافکنده بشود، که اينها شيعه هاي من هستند، اينها دوستان منند و برخلاف مقاصد خدا عمل کردند. رئيس يک قوم اگر قومش خلاف بکند، آن رئيس منفعل مي شود. ...در هر جا هستيد از خودتان ...پاسداري کنيد تا به پيروزي بر نفس خودتان، و پيروزي بر همه ي شياطين نايل شويد.
صحيفه امام؛ ج 12، ص 358
خلاف ما براي امام زمان سرشکستگي دارد، دفاتر را وقتي بردند خدمت ايشان و ايشان ديد شيعه هاي او (خوب، ما شيعه او هستيم)شيعه او دارد اين کار را مي کند، اين ملائکه الله که بردند پيش او ديد، سرشکسته مي شود امام زمان.
صحيفه امام؛ ج 8، ص 423
قبل از اينکه اين نامه ي اعمال ما براي پيشگاه خدا و قبل از آن براي پيشگاه امام زمان ـ سلام الله عليه ـ برسد، خودمان بايد نظر کنيم به اين نامه ي اعمالمان، يعني صفحه ي قلبمان، که همه چيز درش نقش مي شود همان صورتِ نامه ي اعمال است. خودمان بفهميم چکاره هستيم. آيا ما در اين کاري که به ما محوّل است، با صداقت، صميميت، براي صلاح ملت و براي صلاح اسلام کار مي کنيم؟ چه من که يک طلبه هستم و کارهاي طلبگي مي کنم و شما ...همه بايد خودمان تشخيص بدهيم چه مي کنيم.
صحيفه امام؛ ج 9، ص 441
اين ادعايي که مي کنيم که ما مُسلِم هستيم و ما طرفدار اسلام هستيم و طرفدار رژيم اسلامي هستيم، بايد اين قدم را هم برداريم که مهمش اين قدم است که محتواي يک مملکتي اسلامي باشد. هر جايش برويم در مملکت اسلامي رفتيم، نه اينکه وقتي رفتيم بازار، ببينيم بازار همان بازار و همان رباخوري و همان اجحاف و همان گرانفروشي بيجا و همانها، و بعد هم فرياد مي کند که اسلام! بعد هم چراغاني مي کنند!خيال مي کنند با اين مي شود امام زمان را بازي داد! نمي شود. تا يک نوري در قلب ما پيدا نشود فايده ندارد. هر چه از اين اعمال بکنيم، اعمال است. از اين اعمال همه مي کنند، بايد اين اعمال بشود؛ نه اينکه اينها نشود، اين اعمال بشود، پيوند با قلب داشته باشد، با قلبمان يک کاري کنيم که اين عمل را قلب ما آورده باشد.
صحيفه امام؛ ج 9، ص 18
نامه ي اعمال ما مي رود پيش امام زمان ـ سلام الله عليه ـ هفته اي دو دفعه، به حسب روايت. من مي ترسم که ماي که ادعاي اين را داريم که تبع اين بزرگوار هستيم، شيعه ي اين بزرگوار هستيم، اگر نامه ي اعمال را ببيند ـ و مي بيند، تحت مراقبت خداست ـ نغوذ بالله شرمنده بشود. شما اگر يک فرزندتان خلاف بکند، شما شرمنده ايد. اگر اين نوکر شما خلاف بکند، شما شرمنده ايد. در جامعه آدم شرمنده مي شود که پسرش اين کار را کرده يا نوکرش اين کار را کرده، يا اتباعش اين کار را کرده. من خوف اين را دارم که کاري ما بکنيم که امام زمان ـ سلام الله عليه ـ پيش خدا شرمنده بشود. اينها شيعه هاي تو هستند دارند اين کار را مي کنند! نکنيد. يک وقت نکند، يک وقت خداي نخواسته يک کاري از ماها صادر بشود که وقتي نوشته برود، نوشته هايي که ملائکه الله که مراقب ما هستند، «رقيب» (1) هستند ـ هر انساني رقيب دارد و مراقبت مي شود. ذره هايي که بر قلبهاي شما مي گذرد رقيب دارد. چشم ما رقيب دارد. گوش ما رقيب دارد. زبان ما رقيب دارد. قلب ما رقيب دارد. کساني که مراقبت مي کنند اينها را ـ نکند که خداي نخواسته از من و شما و ساير دوستان ما و ساير دوستان امام زمان ـ سلام الله عليه ـ يک وقت چيزي صادر بشود که موجب افسردگي امام زمان ـ سلام الله عليه ـ بشود. مراقبت کنيد از خودتان. پاسداري کنيد از خودتان. اگر بخواهيد اين پاسداري شما در دفتري که پاسداران صدر اسلام در او ثبت است در آن دفاتر ثبت بشود، همان طور که آنها پاسداري مي کردند از خودشان، شما هم از خودتان پاسداري کنيد، تا ثبت بشود آنجا.
صحيفه امام؛ ج 8، ص 391
در روايات هم هست که اينها هفته اي دو مرتبه اعمال عرضه مي شود بر ولي امر؛ بر امام زمان ـ سلام الله عليه.توجه داشته باشيد که در کارهايتان جوري نباشد که وقتي عرضه شد بر امام زمان ـ سلام الله عليه ـ خداي نخواسته آزرده بشود، و پيش ملائکه الله يک قدري سرافکنده بشود، که اينها شيعه هاي من هستند، اينها دوستان منند و برخلاف مقاصد خدا عمل کردند. رئيس يک قوم اگر قومش خلاف بکند، آن رئيس منفعل مي شود. ...در هر جا هستيد از خودتان ...پاسداري کنيد تا به پيروزي بر نفس خودتان، و پيروزي بر همه ي شياطين نايل شويد.
صحيفه امام؛ ج 12، ص 358
خلاف ما براي امام زمان سرشکستگي دارد، دفاتر را وقتي بردند خدمت ايشان و ايشان ديد شيعه هاي او (خوب، ما شيعه او هستيم)شيعه او دارد اين کار را مي کند، اين ملائکه الله که بردند پيش او ديد، سرشکسته مي شود امام زمان.
صحيفه امام؛ ج 8، ص 423
قبل از اينکه اين نامه ي اعمال ما براي پيشگاه خدا و قبل از آن براي پيشگاه امام زمان ـ سلام الله عليه ـ برسد، خودمان بايد نظر کنيم به اين نامه ي اعمالمان، يعني صفحه ي قلبمان، که همه چيز درش نقش مي شود همان صورتِ نامه ي اعمال است. خودمان بفهميم چکاره هستيم. آيا ما در اين کاري که به ما محوّل است، با صداقت، صميميت، براي صلاح ملت و براي صلاح اسلام کار مي کنيم؟ چه من که يک طلبه هستم و کارهاي طلبگي مي کنم و شما ...همه بايد خودمان تشخيص بدهيم چه مي کنيم.
صحيفه امام؛ ج 9، ص 441
اين ادعايي که مي کنيم که ما مُسلِم هستيم و ما طرفدار اسلام هستيم و طرفدار رژيم اسلامي هستيم، بايد اين قدم را هم برداريم که مهمش اين قدم است که محتواي يک مملکتي اسلامي باشد. هر جايش برويم در مملکت اسلامي رفتيم، نه اينکه وقتي رفتيم بازار، ببينيم بازار همان بازار و همان رباخوري و همان اجحاف و همان گرانفروشي بيجا و همانها، و بعد هم فرياد مي کند که اسلام! بعد هم چراغاني مي کنند!خيال مي کنند با اين مي شود امام زمان را بازي داد! نمي شود. تا يک نوري در قلب ما پيدا نشود فايده ندارد. هر چه از اين اعمال بکنيم، اعمال است. از اين اعمال همه مي کنند، بايد اين اعمال بشود؛ نه اينکه اينها نشود، اين اعمال بشود، پيوند با قلب داشته باشد، با قلبمان يک کاري کنيم که اين عمل را قلب ما آورده باشد.
صحيفه امام؛ ج 9، ص 18
پينوشتها:
1- اشاره به آيه 18 سوره ق.
/ج