احکام هتل داری

اتاق ها و راهروها
 

اتاق ها و سایر امکانات رفاهی هتل باید به گونه ای ساخته شود که هنگام بهره برداری از هتل، موجب انجام کار حرام و خلاف شرع نشود، به طور مثال راهروها و راه پله ها نباید تنگ و باریک باشد، زیرا دراین صورت در هنگام رفت و آمد باعث اختلاط زنان و مردان نامحرم می شود و علاوه بر این برای استراحت یا مطالعه افراد مستقر در هتل، مزاحمت ایجاد می کند و نیز معماری ساختمانی باید به گونه ای صورت گیرد که مانع نفوذ صدا به اتاق های همجوار شود و همچنین مدخل ورودی اتاق ها مشرف بر یکدیگر نباشند تا موجب مزاحمت یکدیگر شوند.
موضوع دیگری که لازم است به آن توجه شود، این است که سعی شود اتاق ها رو به نور ساخته شود تا علاوه بر روشن بودن ساختمان، از نظر بهداشتی هم مفید باشد. به طور کلی اگر از ابتدا، ساختمان به گونه ای طراحی شود که تمام ساختمان هتل شمالی و جنوبی باشد تا در تابستان و زمستان آفتاب به آن بتابد، بسیار سودمند است.

مشرف نبودن هتل
 

چون اغلب هتل ها دارای چندین طبقه می باشند، از این رو باید سعی شود که اتاق ها طوری طراحی و ساخته شود که اشراف بر منازل اطراف هتل نداشته تا مزاحمتی برای دیگران نداشته باشد.

استفتا
 

س:باز کردن پنجره ای که مشرف به کوچه، خیابان، یا حیاط منزل دیگری یا حیاط خلوت آنان است، برای سازندگان مجتمع های مسکونی، اعم از آپارتمانی یا هتل چیست؟
آیت اللّه خامنه ای: تابع قوانین و مقررات مربوطه است.
آیت اللّه فاضل لنکرانی:اگر مقررات خاصی در این زمینه وجود دارد، باید رعایت شود و به نحوی نباشد که موجب اذیت و آزار همسایه شود.

راه پله ها و آسانسورها
 

بهتراست ساختار راه پله ها به گونه ای باشد که شیب دار نبوده، فاصله پله ها کم باشد و به قدر امکان با فرش پوشیده شده باشد، زیرا برای سالمندان و بیماران مبتلا به پا درد و کمر درد و عارضه های قلبی و...، عبور از پله ها مضر و طاقت فرساست و همچنین برای صرفه جویی در وقت، وجود آسانسور در هتل های چند طبقه بسیار ضروری است، اما باید در نظر داشت که محل ورود به آسانسور در جایی پنهان و دوراز دید نباشد تا استفاده از آن آسان باشد.

نمازخانه
 

وجود نمازخانه در هر مکانی که مسجد ندارد، ضروری است. نماز خانه مشابه مسجد است؛ ولی احکام مسجد را ندارد. نماز خانه موجب ایجاد محیط معنوی می شود. از این رو بسیار نیکوست که در قسمتی از هتل، مکانی برای نماز خانه اختصاص داده شود تا شخصی که از هتل استفاده می کند، بتواند با حضور قلب و با آرامش بیشتری بدون مزاحمت برای هم اتاق ها و دیگران، نماز خود را بخواند. این نیاز زمانی احساس می شود که شخصی به همراه خانواده و فرزندانش در هتل به سر می برد و روشن است که در میان چنین جمعی و با وجود سر و صدا و رفت و آمد و فضای خالی مختصر، نمی تواند نماز را آن طور که شایسته است، ادا کند. نکته قابل ذکر دیگر این که در مجتمع های مسکونی که از چندین هتل تشکیل شده است، بهتراست که هتل داران با مشارکت یکدیگر، مسجدی در مناسب ترین و بهترین مکان برای استفاده عموم بسازند.
منبع:نشریه روشنان، شماره12