خداحافظ رفیق!

هفت بار! هفت بار این یادداشت را شروع کردم و پاکش کردم تا بالاخره به این نتیجه رسیدم با همین لحن خودموني، با همین سادگی، راحت‌تر میشه در مورد آدمی حرف زد که سادگی رفتارش، خیلی‌ها رو شیفته خودش کرد. توی دنیای آدم‌های اتو کشیده و شق و رق، کار کوچیکی نیست این که صاحب یکی از بزرگ‌ترین و معتبرترین شرکت‌های دنیا باشی و همیشه ساده بپوشی و ساده رفتار کنی و با این حال، این‌قدر تاثیرگذار باشی که مرگت، مثل خود زندگیت، بتونه این همه آدم به ظاهر متفاوت رو از سرتاسر دنیا، تحت تاثیر قرار بده. آدم‌هایی که شاید نقاط اشتراک کمی با هم داشته باشند اما بدون شک، تو، استیو جابز بزرگ، یکی از همون معدود نقاط اشتراکشون هستي.
آقای جابز عزیز! مهم نیست اهل کدوم کشور بودی، آدم‌هایی مثل تو، متعلق به یک خاک نیستند. آدم‌هایی که مرزها براشون معنی نداره. آدم‌های خاصی که آمریکایی بودنشون، اروپایی بودنشون و حتی ایرانی بودنشون، اصلاً معنی نداره. آدم‌هایی که متعلق هستند به همه مردم جهان. آدم‌هایی که صفت "انسان"، اون‌قدر کنار اسمشون قشنگ جا می‌گیره که دیگه هیچ صفت دیگه‌ای به چشم نمیاد.

آقای جابز دوست داشتنی! این که حاصل زحماتت، حاصل خلاقیت بي‌حد و مرزت و حاصل تلاش‌های شبانه‌روزی و تفکرات زیبات، دنیای ما رو عوض کرد، باعث میشه که دنیای ما، دنیایIT، دنیای گرافیک و دنیای ارتباطات، به دو بخش تقسیم بشه: دنیای قبل از جابز و دنیای بعد از جابز. بعضی از آدم‌ها، اونقدر حضورشون توی این دنیا پررنگ و تاثیرگذاره که کلمه مرگ براشون معنی نداره. آدم‌هایی که تا دنیا دنیاست ازشون به نیکی یاد میشه. آدم‌های بزرگی که تاثیراتشون روی این دنیا، حتی با مرگ جسمیشون هم از بین نمیره. شکی ندارم آقای جابز عزیز، شکی ندارم که ماندگاری و دوست‌دارانت، اون‌هایی که حتی هیچ وقت از نزدیک ندیدنت، اون‌هایی که هزاران کیلومتر دورتر از تو زندگی میکنن، همیشه تو رو زنده نگه مي‌دارن. تو خودت کاری کردی که همیشه زنده بمونی و این کار کوچیکی نیست. تازه پرده اول نمایشی که تو کارگردانش بودی تموم شد. این داستان ادامه داره آقای جابز عزیز. داستانی که عظمتش باعث میشه به احترامت سر خم کنیم و کلاه از سر برداریم.
بدرود آقای جابز دوست داشتني! بدرود!
منبع:ww.shabakeh-mag.com
/ع