شب تولد قرآن
نويسنده: سيده زهرا برقعي
ماه رمضان و شب قدر از برترين ايام و اوقاتي است که خداوند، آخرين کتاب آسماني اش را که کامل ترين آن ها نيز هست، در همين ايام نازل کرده است. قرآن، شامل برنامه اي جامع براي زندگي مسلمانان و بلکه همه ي مردم دنياست. تعاليم عالي اين کتاب، براساس فطرت و درونيات آدمي است و با تمايلات روحاني بشر، کاملاً تطابق دارد. اين کتاب مثل يک دستورالعمل فراگير، تمام لحظه ها و ثانيه هاي آدم را در نظر گرفته و از آن جا که انسان به قصه و قصه گويي علاقه ي فراواني دارد، تعاليم و پندهايش را در قالب داستان هاي پيشينيان مطرح کرده است.
«شهر رمضان الذي انزل فيه القرآن» بقره/185): «ماه رمضان ماهي که قرآن در آن نازل شده است.»
«انزل»؛ به معني فرود آوردن جملگي و يک باره است؛ پس نزول در ماه رمضان و شب قدر، يک باره و جملگي بوده، که بر قلب پيامبر خدا نازل شده و تفصيل آن در طول مدت پيغمبري آن حضرت کم کم نازل گرديده است:
«و قرآنا فرقناه لتقراه علي الناس علي مکث و نزلناه تنزيلاً» (اسراء/106)؛ «و قرآني که آياتش را از هم جدا کرديم تا آن را با درنگ بر مردم بخواني و آن را به تدريج نازل کرديم.»
جالب اين جاست که نزول تدريجي قرآن 20 يا 23 سال طول کشيده و اين يعني پيامبر عزير ما همه ي اين مدت را با فرشته ي وحي سپري کرده است. در خود قرآن و روايات گوناگون ديگر، ذکر شده که نزول وحي بر پيامبر آسان نبوده است. حضرت محمد (ص) آن چنان مي لرزيد و در برابر با فرشته ي وحي که پيام خداوند را برايش آورده بود، رنگ از رخسارش مي پريد که از شدت عظمت واقعه بيهوش مي شد و بر زمين مي افتاد. کلمات نوراني وحي در قلب و جان پيامبر مي نشست و با روح او آميخته مي شد. بنابراين در تمام مدت 20 تا 23 سالي که قرآن به تدريج بر او نازل مي شد، حضرت محمد (ص) در عظمت و بزرگي اين کلمات، متحير بود و برايش عادي نشده بود.
ماه رمضان براي ما مسلمانان، جداي از ارزش و اهميت روزه، به دليل نزول قرآن، از جايگاه ويژه اي برخوردار است. ما در اين ماه، قرآن را هر روز مي خوانيم و به هم ديگر متذکر مي شويم که اين کتاب ارزشمند، در همين ايام عزيز نازل شده است. جبرئيل از همين ايام، رفت و آمدش را به زمين ما آغاز کرده است.
چه خوب است که براي تلاوت آيات نوراني اين کتاب مقدس، براي هر روز سال، برنامه بريزيم و حتي شده يک آيه از آن را با معني بخوانيم تا توجه بيش تري به اين کتاب کرده باشيم.
اين که هم قرآن، هم تورات و هم انجيل در ماه رمضان نازل شده اند، نشان دهنده ي اهميت بسيار اين ماه از گذشته تا اکنون است.
منبع:نشريه انتظار نوجوان شماره 73
«شهر رمضان الذي انزل فيه القرآن» بقره/185): «ماه رمضان ماهي که قرآن در آن نازل شده است.»
«انزل»؛ به معني فرود آوردن جملگي و يک باره است؛ پس نزول در ماه رمضان و شب قدر، يک باره و جملگي بوده، که بر قلب پيامبر خدا نازل شده و تفصيل آن در طول مدت پيغمبري آن حضرت کم کم نازل گرديده است:
«و قرآنا فرقناه لتقراه علي الناس علي مکث و نزلناه تنزيلاً» (اسراء/106)؛ «و قرآني که آياتش را از هم جدا کرديم تا آن را با درنگ بر مردم بخواني و آن را به تدريج نازل کرديم.»
جالب اين جاست که نزول تدريجي قرآن 20 يا 23 سال طول کشيده و اين يعني پيامبر عزير ما همه ي اين مدت را با فرشته ي وحي سپري کرده است. در خود قرآن و روايات گوناگون ديگر، ذکر شده که نزول وحي بر پيامبر آسان نبوده است. حضرت محمد (ص) آن چنان مي لرزيد و در برابر با فرشته ي وحي که پيام خداوند را برايش آورده بود، رنگ از رخسارش مي پريد که از شدت عظمت واقعه بيهوش مي شد و بر زمين مي افتاد. کلمات نوراني وحي در قلب و جان پيامبر مي نشست و با روح او آميخته مي شد. بنابراين در تمام مدت 20 تا 23 سالي که قرآن به تدريج بر او نازل مي شد، حضرت محمد (ص) در عظمت و بزرگي اين کلمات، متحير بود و برايش عادي نشده بود.
ماه رمضان براي ما مسلمانان، جداي از ارزش و اهميت روزه، به دليل نزول قرآن، از جايگاه ويژه اي برخوردار است. ما در اين ماه، قرآن را هر روز مي خوانيم و به هم ديگر متذکر مي شويم که اين کتاب ارزشمند، در همين ايام عزيز نازل شده است. جبرئيل از همين ايام، رفت و آمدش را به زمين ما آغاز کرده است.
چه خوب است که براي تلاوت آيات نوراني اين کتاب مقدس، براي هر روز سال، برنامه بريزيم و حتي شده يک آيه از آن را با معني بخوانيم تا توجه بيش تري به اين کتاب کرده باشيم.
اين که هم قرآن، هم تورات و هم انجيل در ماه رمضان نازل شده اند، نشان دهنده ي اهميت بسيار اين ماه از گذشته تا اکنون است.
منبع:نشريه انتظار نوجوان شماره 73
