روایت حماسه خیبر از کتاب سیرت رسول الله(ص) به بهانه سالروز شهادت حضرت علی (ع)
محمد ابن اسحاق گوید که چون سعید بعد از آن که از حدیبیه باز گردیده بود بقیت ماه ذوالحجه و محرم در مدینه مُقام کرد و در آخر ماه محرم سنه سبع به غزوه خیبر بیرون شد و نمیله ابن عبدالله لیثی به نیابت خود در مدینه بازداشت و علم خود به علی ابن ابی طالب داد و چنین گویند که آن علم اسفید بود.
چون نزدیک حصن خیبر رسیده بودند ورزیگران از بهر کشت ها بیرون آمده بودند و بیل ها و زنبیل ها داشتند چون لشکر را بدیدند گفتند «محمد و لشکر آمدند» و پشت دادند و بدویدند و باز میان حصار شدند. چون سید روی به روی خیبر افگنده گفت «خراب شد خیبر و ما چون به ساحت از کفار فرود آمدیم وای بر ایشان»
و در خیبر پنج حصن بود؛ اول حصن ناعم و دوم حصن قموص و سوم حصن صعب ابن معاذ و چهارم حصن وطیح و پنجم حصن سلالم. پس اول حصنی که بگشادند حصن ناعم بود و از مسلمانان آن روز محمود ابن مسلمه به قتل آوردند. سنگی آسیاب از بامی بر سر وی فرو هشتند و او را به قتل آوردند و دیگر حصنی که بگشادند حصن قموص بود.
و سید همچنان حصار خیبر می داد و بعد از ده روز که حصار آن حصن داده بود جنگ کرده بودند، سید روز دیگر ابوبکر بخواند و عَلَم به وی داد و لشکر با وی برنشاند و بفرستاد و تا شب جنگ می کرد و هیچ فتحی نبود، چنان که لشکر چون باز آمدند، جمله خسته شده بودند.
روز دیگر، عمر ابن خطاب بخواند و علم به او داد و لشکری با وی برنشاند و بفرستاد و تا شب جنگ می کردند و فتحی نبود.
پس مرتضی علی علم بر گرفت و می دوید تا به حصار خیبر فرو زد. بعد از آن، مبارزان یهود از حصن یک یک بیرون می آمدند و جنگ می کردند و مرتضی علی هر یکی از ایشان به یک ضربت هلاک می کرد و بعد از آن، گروه گروه بیرون می آمدند و جنگ می کردند و مرتضی علی همچنین هر یکی از ایشان به یک ضربت هلاک می کرد و بعد از آن، گروه گروه بیرون می آمدند و جنگ می کردند و مرتضی علی همچنین هر یکی ضربتی می زد و هلاک می کرد و بعضی می کشت و بعضی باز حصار می رفتند. تا آن وقت که گروهی به یکبار از حصن بیرون آمدند و مرتضا علی در میان گرفتند.
و مرتضا علی از این جانب می زد و همه را از خود دور می کرد و به نزدیک خود رها نمی کرد. لیکن در میان ایشان، مردی بود مردی عظیم مبارز و مردانه و قوتی عظیم داشت و گرزی آهنی در دست وی بود. ناگاه، درآمد و آن گرز بر سر مرتضی علی زد و سپر از دست وی درافگند. مرتضی علی چون آن سپر از دست وی در زمین افتاد، به در قلعه دوید و در قلعه را از جای برکند و آن را سپر خود ساخت و جنگ می کرد تا قلعه بستد. آن گاه، آن در از دست درافگند. و چون آن در از دست درافگند، هشت مرد اختیار از صحابه بیامدند که آن در بجنبانند و نمی توانستند.
منبع:نشریه همشری داستان شماره 5
محمد ابن اسحاق گوید که چون سعید بعد از آن که از حدیبیه باز گردیده بود بقیت ماه ذوالحجه و محرم در مدینه مُقام کرد و در آخر ماه محرم سنه سبع به غزوه خیبر بیرون شد و نمیله ابن عبدالله لیثی به نیابت خود در مدینه بازداشت و علم خود به علی ابن ابی طالب داد و چنین گویند که آن علم اسفید بود.
چون نزدیک حصن خیبر رسیده بودند ورزیگران از بهر کشت ها بیرون آمده بودند و بیل ها و زنبیل ها داشتند چون لشکر را بدیدند گفتند «محمد و لشکر آمدند» و پشت دادند و بدویدند و باز میان حصار شدند. چون سید روی به روی خیبر افگنده گفت «خراب شد خیبر و ما چون به ساحت از کفار فرود آمدیم وای بر ایشان»
و در خیبر پنج حصن بود؛ اول حصن ناعم و دوم حصن قموص و سوم حصن صعب ابن معاذ و چهارم حصن وطیح و پنجم حصن سلالم. پس اول حصنی که بگشادند حصن ناعم بود و از مسلمانان آن روز محمود ابن مسلمه به قتل آوردند. سنگی آسیاب از بامی بر سر وی فرو هشتند و او را به قتل آوردند و دیگر حصنی که بگشادند حصن قموص بود.
و سید همچنان حصار خیبر می داد و بعد از ده روز که حصار آن حصن داده بود جنگ کرده بودند، سید روز دیگر ابوبکر بخواند و عَلَم به وی داد و لشکر با وی برنشاند و بفرستاد و تا شب جنگ می کرد و هیچ فتحی نبود، چنان که لشکر چون باز آمدند، جمله خسته شده بودند.
روز دیگر، عمر ابن خطاب بخواند و علم به او داد و لشکری با وی برنشاند و بفرستاد و تا شب جنگ می کردند و فتحی نبود.
سید گفت: «علَم خود فردا به مردی دهم که خدای و پیغمبر دوست دارد و حق تعالی این فتح ها و فتح این حصن ها به دست وی خواهد آوردن و هرگز وی از کافران پشت نداده است و نگریخته است» و مردم ندانسته که سید آن سخن که را می گوید و همه منتظر آن بودند که تا فردا علم به کی می دهد.
روز دیگر، علی بخواند و علی ابن ابی طالب پاره ای درد چشم می کرد و بادی در چشم وی دمید، هم در حال درد از چشم وی به در شد. پس گفت: «یا علی، این علم را برگیر و زیر حصن حصین رو و جنگ می کن تا آنگاه که حق تعالی این حصن به دست تو بگشاید»پس مرتضی علی علم بر گرفت و می دوید تا به حصار خیبر فرو زد. بعد از آن، مبارزان یهود از حصن یک یک بیرون می آمدند و جنگ می کردند و مرتضی علی هر یکی از ایشان به یک ضربت هلاک می کرد و بعد از آن، گروه گروه بیرون می آمدند و جنگ می کردند و مرتضی علی همچنین هر یکی از ایشان به یک ضربت هلاک می کرد و بعد از آن، گروه گروه بیرون می آمدند و جنگ می کردند و مرتضی علی همچنین هر یکی ضربتی می زد و هلاک می کرد و بعضی می کشت و بعضی باز حصار می رفتند. تا آن وقت که گروهی به یکبار از حصن بیرون آمدند و مرتضا علی در میان گرفتند.
و مرتضا علی از این جانب می زد و همه را از خود دور می کرد و به نزدیک خود رها نمی کرد. لیکن در میان ایشان، مردی بود مردی عظیم مبارز و مردانه و قوتی عظیم داشت و گرزی آهنی در دست وی بود. ناگاه، درآمد و آن گرز بر سر مرتضی علی زد و سپر از دست وی درافگند. مرتضی علی چون آن سپر از دست وی در زمین افتاد، به در قلعه دوید و در قلعه را از جای برکند و آن را سپر خود ساخت و جنگ می کرد تا قلعه بستد. آن گاه، آن در از دست درافگند. و چون آن در از دست درافگند، هشت مرد اختیار از صحابه بیامدند که آن در بجنبانند و نمی توانستند.
منبع:نشریه همشری داستان شماره 5
/ج
.jpg "چرا پیامبران و ائمه (ع) بیمار می‌شوند؟ ضعف بشری و مقام عصمت")
