از آنجا که روی ورزشکاران زن پژوهش های دقیق و گسترده ای صورت نگرفته است،یک اتفاق نظر و تفاهم کلی درباره سطح عملکرد آنها وجود ندارد.اگرچه بر اساس نظرسنجی ها،اکثر ورزشکاران زن معتقد به افت عملکرد بدنی در دوران قاعدگی هستند،اما از لحاظ فیزیکی زنانی بوده اند که در طی زمان قاعدگی قادر به شکستن رکوردهای جهانی شده اند.
فعالیت ورزشی شدید سبب کاستن سطح استروژن در خون می شود، اما لزوماً بر سطح عملکرد بدنی اثری ندارند.
در تمرینات با شدت یکسان،اختلافی در میزان بروز آسیب های ناشی از ورزش در زن و مرد دیده نمی شود.
قرص های ضدبارداری هر چند ممکن است سبب تغییرات چشمگیر فیزیولوژیک در بدن زن شوند،اما تاثیر عمده ای روی عملکرد فرد نخواهند گذاشت.
ورزش سبب بهبود تراکم استخوان زنان نمی شود، بلکه فقط سبب حفظ آن می شود. در صورت مصرف مقادیر کافی کلسیم،ورزش احتمالاً در شکل گیری استخوان های قوی تر کمک خواهد کرد.از طرفی هیچ محدودیت سنی برای شرکت در ورزش های استقامتی وجود ندارد،حتی زنان ۸۰ ساله هم توانایی شرکت منظم در دوهای ماراتن را دارند،اگر چه مدت زمان طی شده بیشتر خواهد بود.دقیقاً معلوم نیست که آیا زنان سریع تر می دوند یا مردان؟ فقط می دانیم که در ازای هر دهه ی عمر،زنان توانایی سرعت بخشی در دویدن به میزان ۱۴ متر در دقیقه را دارند. در حالی که این رقم برای مردان ۷ متر در دقیقه است.
البته با توجه به اختلالات فیزیکی به نظر نمی رسد که زنان توانایی غلبه بر مردان در مسافت های کوتاه را داشته باشند،اما برعکس این موضوع در دوهای با مسافت طولانی صدق می کند که به نظر می رسد به علت چربی بالاتر موجود در بدن زنان است که به عنوان منبع انرژی عمل می کند.به علاوه تعریق در دماهای بالاتر بدن،سبب حفظ و نگهداری بیشتر آب بدن خواهد شد.
تفاوت فیزیولوژیک بین زنان و مردان ورزشکار
این اختلافات در زمینه سیستم اسکلتی و عوامل بیو مکانیکی نمود دارد.ورزشکاران زن به طور معمول (ولی نه همیشه) کوچک تر و کوتاه تر بوده،لگنی پهن تر دارند،زانوها به داخل متمایل شده و ساق پاها انحنای کمتری دارند.این ویژگی ها از جمله مواردی هستند که احتمال ایجاد برخی از آسیب های مانند دردهای کشککی رانی را بالا می برند.ورزشکاران زن درصد بالاتری از چربی بدن داشته و حدود ۳۰ درصد قدرت عضلانی کمتری نسبت به مردان دارند که به ویژه مربوط به اندام فوقانی است،اما در هر صورت این تفاوت ها به رشته ورزشی خاصی بستگی دارد،تا اینکه جنسی خاص عامل آن باشد.
سودمندی ورزش در بانوان
تمرینات منظم ورزشی دارای فواید مشابهی در زنان و مردان است،یعنی کاهش فشار خون،پایین آوردن تعداد ضربان قلب و افزایش ظرفیت هوازی همراه با کاهش درصد چربی بدن که تمام این موارد به پیشگیری از آترواسکلروز و بیماری های قلبی کمک می کنند.به علاوه ورزش های توام با اعمال وزن روی بدن،سبب تقویت استخوان ها و جلوگیری از پوکی استخوان میشوند. زمانی تصور می شد که ورزش شدید به سیستم تولید مثل زنان آسیب می رساند.در ضمن عقیده داشتند که زنان به ویژه در جریان عادت ماهیانه نباید ورزش کنند.امروزه خلاف هر دوی این موارد ثابت شده است.اثرات ورزش روی قاعدگی
زنان ورزشکار مستعد،اختلالات قاعدگی از جمله تاخیر در شروع آن، فقدان اولیه و ثانویه،افزایش فاصله بین دو سیکل قاعدگی و فقدان تخمک گذاری هستند.به عنوان مثال،فقدان قاعدگی در ۳ تا ۵ درصد کل جمعیت رخ می دهد، اما در ۱۵ تا ۶۰ درصد زنان ورزشکار مشاهده می شود که از جمله علل آن، وزن پایین بدن، از دست دادن سریع وزن،شروع سریع ورزش های سنگین،تغذیه ناکافی در مقایسه با احتیاج به انرژی و وجود استرس های فیزیکی و روانی است.در صورت فقدان قاعدگی به مدت طولانی،خطر کاهش تراکم استخوانی و ایجاد پوکی استخوان زودرس وجود دارد.به نظر می رسد سایر اختلالات قاعدگی خانم ها هم در کاهش تراکم استخوان در درازمدت موثر باشند.فقدان هورمون استروژن،لااقل به صورت تئوریک سبب بالا رفتن چربی های خون و ایجاد آترواسکلروز زودرس می شود.پس درمان مناسب اختلالات قاعدگی اهمیت به سزایی دارد.منبع :ایرانیانhttp://www.iichs.org
