دو حالت دارد! (1)

راننده ای که تند می راند همیشه برایش دو حالت وجود دارد: یا اینکه تصادف کرده و خودش را از زحمت زنده بودن خلاص می کند! یا اینکه چند نفر را بکشتن می دهد. اگر خودش مرد که خوش به حالش! که از این روزگار نکبتی نجات پیدا می کند!... ولی اگر دیگری را زیر گرفت دو حالت دارد: یا اینکه طرف جا به جاریق رحمت را سر می کشد، و یا به سختی مجروح می شود. اگر یارو مرد، خوش به حال آقای راننده، و سروکارش با کرام الکاتبین است!...
اما در صورت مجروح شدن طرف، دو حالت دارد:
یا اینکه جراحتش بزودی بهبود می یابد، یا اینکه منجر به نقص عضو ( به معنی از دست دادن چشم، دست، پا و... ) می شود.
در این صورت خوش به حال راننده! زیرا جایش آنجاست که عرب نی می اندازد، و ساس کت و شلوار می دوزد! در صورت دیگر (خوب شدن مجروح) دو حالت دارد: یا اینکه مصدوم از دست جناب راننده ی تندرو رضایت خواهد داد، و یا خیر.
اگر رضایت نداد خوش به حال راننده (چون قوای انتظامی او را مجبور به آهسته راندن می کنند) ولی اگر راننده از مصدوم رضایت گرفت دو حالت دارد:
یا اینکه از عواقب تندروی به هراس آمده و دیگر مبادرت به این کار نمی نماید، و تمام قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی را مراعات می کند. و با احتیاط ماشین می راند، که در این صورت خوش به حالش... ( ولی این بار راس راسکی خوش به حالش!)
یا اینکه از آن بیدها نیست که به این بادها بلرزد... و در این صورت دو حالت دارد.... ( و این قصه سر دراز دارد. )