رشته هان مودو

هان مودو اصولی از هنرهای رزمی فراگیر و جامع می باشد که شامل مطالعه تکنیکهای مبارزه با دست خالی ، تکنیکهای مبارزه با اسلحه ، مطالعه نیروی «کی» و مطالعه فلسفه هنرهای رزمی است. دکتر « هی یانگ کیم» در سال 1989، بعد از چهل سال تحصیل و تحقیق در مورد اصول هنر رزمی کره ای ، « هان مودو » را بنیان نهاد. وی طی یک سلسله تحقیق درمورد هنرهای رزمی، تکنیکهای و فلسفه های تمامی سبکها را اغلب مربوط به قرن 950 میلادی بودند را جمع آوری نمود و همواره با تکنیکهای جدید و بدیع به صورت یک اصول متعادل و جامع درآورد .

« هان مودو » توسط دولت کره به شماره ثبت 534 ، به عنوان هنر رزمی کره ای سنتی ثبت و رسمی شد. « هان » به معنای کره (ملت خوش بین ) ، «مو» به معنای هنرهای رزمی و «دو» به معنای روش است که در مجموع « هان مو دو » به معنای « روش هنرهای رزمی کره ای » می باشد . هدف اصلی هان مودو توازن است . بدین معنا که هنررزمی بین موارد ذکر شده زیر توازن برقرار می کند :
1-.تکنیکهای مبارزه با دست خالی
2-.تکنیکهایی که به کمک قدرت فیزیکی و نیروی « کی » انجام می شود
3-.آموزش جسمانی و فلسفی ، ذهنی و روحی
4-.تکنیکهای مربوط به سمت راست و چپ بدن
5-.فلسفه و تکنیکهای سنتی و مدرن
اصول هان مودو به چهار قسمت اصلی تقسیم می شود .
1-.یوکوان سول (Yuh Kwon Sul ) – مبارزه با دست خالی
2-.موکی سول (Mu ki sul )- مطالعه تکنیکهای مبارزه با اسلحه
3-.سان دو سول (sun do sul ) –مطالعه نیروی «کی»
4-.هان چول هاک ( Han Chul Hak ) مطالعه فلسفه «هان »

یوکوان سول Yuh Kwon Sul - مبارزه با دست خالی

یوکوان سول بزرگترین قسمت از تقسیمات هان مودو است که شامل : لگد زدن ، ضربه زدن پیچش مفاصل ،پرتاب، هان مودو هوشین سول (دفاع شخصی ) هیانگ( فرم ) و داریان ( مبارزه آزاد ) است .
هنر جویانی که تکنیکهای هوشین سول ( دفاع شخصی) را فرا می گیرند در خواهند یافت که تکنیکهایی را که آنها در سطح مبتدی فرا می گیرند در واقع پایه و اساس تمام تکنیکهایی خواهد بود که در طی پیشرفت خود دراین سیستم فرا خواهند گرفت . هیانگ ( فرم ) تقویت کننده تکنیکهای دفاع شخصی می باشد . هیانگ ( فرم) که بهمعنای فردیت در هنرهای رزمی میباشد اساس کار تکنیکهای هوشین سول ( دفاع شخصی ) است .
هیانگ ( فرم ) به هنرجویان این اجازه را می دهد که تکنیکهای را بدون همرزم و به تنهایی اجرا کنند .
دارایان به معنای مبارزه آزاد است ، سیستمی که سلاحهای هنرهای رزمی آشنا می شوند .

هنرجویان دوره آموزش با سلاحهای تهاجمی از قبیل

چوب، شمشیر را طی کرده و سپس استفاده از سلاحهای دفاعی مانند: طناب ، عصا، بادبزن را فرا می گیرند .
هنرجویان هنگام مبارزه از تکنیکهای لگد زدن ، حمله ، پرتاب ، نگه داشتن ، خفه کردن استفاده می کنند . آنها این تکنیکها را در یک محط کاملاً سالم و مهیج فرا گرفته اند .
موکی سول (Mu ki sul ) مطالعه تکنیکهای مبارزه با اسلحه در سیستم های هان مودو هنرجویان در دوره های آموزشی خود با تعدادی از سان دو سول (Son do sul) مطالعه نیروی «کی »
سان دو سول یا مطالعه نیروی « کی » ( انرژی درونی ) یکی از مواد حیاتی سیستم هان مودو است . در طی مراحل اولیه آموزش هان مودو و هنرجویان شروع به تمرین درست نفس کشیدن می نمایند که این عمل موجب تحریک جریان نیروی «کی » درتمام بدن می شود . با تمرین و گذشت زمان هنرجویان نحوه توسعه و جمع کردن انرژی «کی» را فرا گرفته و در مراحل پیشرفته سان دو سول نحوه کنترل جریان نیروی «کی» را در سرتاسر بدن یاد میگیرند .
در طی دروان آموزش هان مودو و هنرجویان نحوه استفاده از انرژی «کی» را هنگام اجرای تکنیکهای یوکوان سول و موکی سول فرا می گیرند هان چول هاک (Han Chul Hak) – مطالعه فلسفه آنچه که موجب جدایی سبک هان مو دو از سایر فعالیتهای رزمی مانند :
شمشیر بازی ، بوکس و یا کشتی می شود فلسفه آن است. این موضوع باعث توجه و ارزش گزاری هنرجویان نسبت به فراگیری و اجرای تکنیکهای مودو می گردد.
حدود 10 هزار سال اجداد مردم کره جهت دسترسی به آب و هوای گرم و استفاده از دریا از زمینهای «فارمیل» ( Pharmil) واقع در آسیای میانه به سوی سواحل شرقی آسیا مهاجرت کردند و د رمکانی که اکنون «منچوریا» (Munchuria) و «پنسیلوانیا» (Peninsula) نامیده می شود مستقر شدند. در آنجا مردم کره تمدن یکسانی بر اساس فلسفه «هان» ایجاد نمودند. فلسفه «هان» منشاء کاملاً کره ای دارد . این فلسفه قبل از ارتباط مردم کره با همسایگان خود توسعه و تکامل یافته بود. فلسفه «هان» بر اساس چهار خصوصیت مجزا است.
منبع:رزمی کار
منبع : www.akairan.com