رؤیا چیست؟

دیدن خواب یا رؤیا یک بخش اساسی از خواب ما را تشکیل می دهد. نسبت رؤیا به خواب در بالغین ثابت است و حدود 20 درصد از خواب صرف دیدن رؤیا می شود.
رؤیا(خواب دیدن) از هزاران سال پیش توجه فیلسوفان را به خود جلب کرده است و برای تعریف آن به سختی می توان پاسخی تک جمله ای پیدا کرد. رؤیا را شاید بتوان به عنوان هر نوع تصویر، فکر و هیجانی که در طی خواب بروز می کند، تعریف کرد. رؤیا، فعالیت ذهنیِ در حین خواب است که از جهاتی با فعالیت ذهنی در حالت بیداری شباهت هایی دارد ولی از جنبه های بسیار نیز با آن متفاوت است. رؤیا ممکن است کاملاً شفاف یا کاملاً مبهم باشد؛ ممکن است بسیار لذت بخش یا بسیار دردناک باشد.
نظرات در مورد رؤیا بسیار متفاوت است، برخی معتقدند که رؤیا هیچ کارایی ای ندارد و برخی برعکس رؤیا را برای سلامت جسمی، روانی و هیجانی لازم می دانند و معتقدند رؤیا باعث می شود که بتوانیم با هیجانات و استرس های مان بهتر کنار بیاییم.

منشأ رؤیا

حتی نوزادان نیز رؤیا می بینند. از آن جا که در خلال سال های اول زندگی هنوز تمایز بین واقعیت و خیال ممکن نیست، کودکان رؤیا را واقعی و امکان پذیر توصیف می کنند. در سن سه سالگی کودکان تصور می کنند که دیگران در به وجود آوردن رؤیای آن ها مستقیماً نقش دارند. اما اکثر کودکان 4 ساله می فهمند که رؤیای هر شخص مربوط به خود اوست و دیگران در به وجود آوردن آن نقشی ندارند. کودکان ممکن است رؤیا را لذت بخش یا ترسناک گزارش کنند، ولی به طور معمول رؤیای ترسناک یا همان کابوس شایع تر است. تا سن 5 سالگی کودکان رؤیاهای شان را حوادث واقعی می پندارند، ولی از سن 5 سالگی به بعد کودک می فهمد که رؤیاهایش واقعی نیستند.
نظریات متفاوتی در این مورد وجود دارد. بر اساس نظریه ی روان کاوان، رؤیا نمودی از خواسته ها، انگیزه ها و هیجانات ناخودآگاه ماست که توسط خود ما سرکوب شده است و در طی خواب خود را نشان می دهد. بر اساس یک نظریه ی دیگر، رؤیا بر اثر فعال شدن برخی قسمت های مغز در طی خواب روی می دهد و حتی ممکن است عوامل بیرونی از قبیل صداهایی که هنگام خواب در اطرافیان جریان دارد، روی آن اثر بگذارد.
منبع مقاله :
شمس علیزاده، نرگس، (1388)، اختلال خواب(شناخت اختلالات و آشنایی با بهداشت خواب)، تهران: نشر قطره، چاپ اول