آغاز روان شناسی جدید

در بررسی سیر تاریخی روان شناسی - پیش از میلاد تا دوره ی رنسانس و رنسانس تا اواخر قرن نوزدهم - روان شناسی به عنوان یک رشته ی علمی مستقل مطرح نبود، چه این که روشنفکران پیشاهنگ روان شناسی در واقع فیلسوفان بودند؛ ولی در ربع آخر قرن نوزدهم تولدی دیگر برای روان شناسی رخ داد و با تأسیس اولین آزمایشگاه روان شناسی به دست ویلهلم وونت (1) در سال 1879 در دانشگاه لایپزیک (2) آلمان، به عنوان یک رشته ی علمی مستقل مطرح و از فلسفه متمایز شد. آنچه فلسفه ی قدیم را از روان شناسی جدید متمایز می سازد و پیدایش یک نظام مستقل را نشان می دهد، رویکردها و شیوه های مورد استفاده اند. تا ربع آخر قرن نوزدهم فیلسوفان می کوشیدند تا ماهیت انسان را از راه حدس و گمان، شهود و تعمیم های مبتنی بر تجربه های محدود خود مطالعه کنند. دگرگونی مهم زمانی رُخ داد که آنان کاربرد ابزارها و روش های علمی را برای پاسخ گویی به کار گرفتند. به عبارت دیگر، تنها زمانی که پژوهشگران برای مطالعه ی ذهن به مشاهدات دقیق و مهار شده و آزمایشگری روی آوردند، روان شناسی هویتی مستقل از تبار فلسفی اش کسب کرد.
وونت پس از تأسیس آزمایشگاه در سال 1879، دومین گام را در جهت روان شناسی جدید برداشت. او در سال 1881، مجله ی مطالعات فلسفی، یعنی اولین مجله ی روان شناسی حاوی گزارش های آزمایشی را پایه گذاری کرد. در سال 1888 دانشگاه پنسیلوانیا، (3) جیمز مکیکن کاتل (4) را به استادی روان شناسی، یعنی اولین سمت استادی روان شناسی در دنیا منصوب کرد. پیش از آن، انتصاب روان شناسان در بخش فلسفه ی دانشگاه ها صورت می گرفت. با انتصاب کاتل، روان شناسی در محافل علمی به عنوان یک نظام علمی مستقل به طور رسمی شناخته شد. در سال 1887 جی استانلی هال (5) اولین مجله ی روان شناسی را در اِمریکا تأسیس کرد. (6)
روان شناسی پس از آن که به عنوان یک نظام علمی جدید پا به عرصه ی تحقیق گذاشت، به سرعت رشد کرد؛ به گونه ای که تنها در خلال سال های 1880 تا 1895 فقط در اِمریکا 26 آزمایشگاه تأسیس شد و سه مجله روان شناسی را آماده فعالیت کرد و در سال 1892، اولین سازمان روان شناسان، یعنی «انجمن روان شناسی اِمریکا» (7) به وجود آمد.

پی نوشت ها :

1. Wilhelm Wunnt.
2. University of Leipzig.
3. Pensylvania university.
4. J. Mckeen Cattell.
5. G. Stanley Hall.
6. شولتز، دوان پی، تاریخ روان شناسی نوین، ترجمه ی علی اکبر سیف و همکاران، ج 1، ص 20، 21 و 22.
7. American Psychological Association.

منبع مقاله :
کریستنسن، یان و هاگ واگنر و سباستین هالیدی؛ (1385)، روان شناسی عمومی، گروه مترجمان، قم، مرکز انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (رحمه الله)، چاپ اول