درمان کاهش میل جنسی

کاهش میل جنسی چه عللی دارد و چگونه می توان آن را درمان کرد؟

به طور اجمال شاید بتوان کاهش میل جنسی را در چهار طبقه تعریف کرد:

1. کاهش میل: فرد دچار کاهش تمایل یا احساس نیاز به رفتار جنسی می شود و به اصطلاح بی میل می شود.
2. کاهش تحریک پذیری: فرد تمایل جنسی دارد ولی به نحو مقتضی تحریک نمی شود، که از آن به اِشکال نعوظی تعبیر می شود.
3. اشکال در رسیدن به اوج لذت جنسی ( ارگاسم): که اغلب یا انزال زودرس یا دیررس همراه است.
4. احساس آرامش: که در طول آن فرد استراحت می کند و تحریک جنسی نیز متوقف می شود.

این موارد می تواند در هر دو جنس مرد و زن رخ دهد و هر یک دلایل خاص خودش را دارد.
علل کاهش میل جنسی را به طور عمده در دو گروه اختلالات روان پزشکی و اختلالات عضوی تقسیم بندی می کنند. از شایع ترین اختلالات روان پزشکی انواع افسردگی و اضطراب هاست. و از
اختلالات عضوی می توان به دیابت، اختلالات غده تیروئید، بیماری های قلبی و عروقی، انواع بیماری های کبدی، نارسایی های تنفسی، اختلالات مزمن کلیوی و بیماری های بیضه و مجاری مربوط به آن اشاره کرد.
بسیاری از ناتوانی های جنسی بر اثر مصرف داروهایی مثل سایمتیدین، رانیتیدین و انواع داروهای ضد فشار خون، داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد پسیکوز به وجود می آید. متأسفانه این عقیده ی غلط رواج دارد که الکل و مواد مخدر یا نیروزا می تواند راه حلی برای این موضوع باشد که البته این امر صحت ندارد و مصرف این مواد خود یکی از علل شایع ناتوانی های جنسی محسوب می شود.
چون داروهای ذکر شده در این مبحث صرفاً در مردها مصرف می شود، به علل و عوامل و راه های درمان اختلالات جنسی در خانم ها نمی پردازیم.
در حال حاضر در ایران دو داروی مهم برای رفع بعضی از ناتوانی های جنسی، به خصوص مشکلات نعوظی در مردان در دسترس است که عبارتند از:
- سیلدنافیل ( Sildenafil) با اسم تجاری ویا گرا ( Viagra) قرص های 50 و 100 میلی گرمی
- تادالافیل ( Tadalafil) با اسم تجارتی سیالیس ( Cialis) قرص های 10 و 20 میلی گرمی
افرادی که به بیماری های قلبی و عروقی، به خصوص با زمینه ی اختلالات عروق کرونر، مبتلا هستند، حتی الامکان نباید از این داروها استفاده کنند ( در صورت لزوم، مصرف این داروها حتماً معاینه و مجوز متخصص قلب الزامی است).
گزارشات متعددی وجود دارد که این داروها سبب کاهش ناگهانی خون رسانی به عصب چشم و اشکالات دایمی در دید بعضی بیماران
شده است. با توجه به عوارض متعدد دیگر اکیداً توصیه می شود این داروها خودسرانه مصرف نشوند؛ مصرف این داروها برای خانم ها ممنوع است.
منبع مقاله : احمدی سرتختی، امیرمسعود، (1388)؛ دارو درمانی در روان پزشکی، (آشنایی با داروهای روان پزشکی)، تهران: نشر قطره، چاپ اول.