پرسياوشان - پرسياوش

پرسياوشان (Adiantum) سرخسي است که برگ هاي آن شبيه برگ هاي يک باز دانه به نام گينکو مي باشد از اين جهت آن را سرخس (ميدن هر) نيز نامند. ميدن هر (1) نام متداول گينکو مي باشد. پرسياوشان (2) از خانواده ي Polypodiaceae متعلق است. اين سرخس ها داراي 200 گونه مي باشند و متداولترين آنها گونه ي Capillus veneris مي باشد.
برگ هاي آنها فروند (3) ناميده شده که ممکن است يک يا دو و يا گاهي سه مرتبه مرکب شانه اي شده باشند. بنابراين تقسيمات انتهايي پهنک هاي ايجاد نموده که لبه دار مي باشند. اينها گياهاني بدون ساقه هوايي هستند ظريفي را ليکن ساقه زيرزميني خيلي کوتاهي دارند به نام ريزوم (4) که همه برگ ها از ساقه زيرزميني و به صورت تجمع فشرده اي بالا مي آيند.
اين گياهان در طبيعت غالباً در جاهاي مرطوب سايه و تا حدي تاريک يافت مي شوند. گاه در مدخل چاه هاي آب و غارها زندگي مي کنند. برخي گونه هاي مقاومتر را مي توان در باغچه و در فضاي باز پرورش داد. گونه هاي ديگر در گلخانه ها و درون ساختمان نگهداري مي شوند.
اين گياهان بسيار زيبا پربرگ و تقريباً هميشه سبزند. به خاک زيادي هم نياز ندارند. آنها را مي توان در گلدان هاي نه چندان عميق کشت داد. آنها به خاک خيلي سبک نياز دارند. اين خاک ممکن است از خاک برگ خالص و يا آميخته با کمي کمپوست تشکيل شود و با زهکشي کامل. مخلوط بايستي مرطوب نگاهداشته شود نه کاملاً تر باشد. گياه بايستي در جاي مرطوب قرار گيرد. به جاي اسپري مستقيم مي توان اطراف گياه را مرطوب کرد. بهترين و سريعترين راه تکثير آنها اين تقسيم ساقه زيرزميني يا ريزوم است که معمولاً در اوايل بهار انجام مي شود. براي اين منظور گياه را از خاک بيرون آورده آن را شسته و به چند بخش تقسيم نمائيد. بخش ها را هر کدام در گلدان کوچکي با قدري خاک برگ آميخته با کمپوست قرار داده و آبياري نمائيد.

پي نوشت ها :

1- maidenhair
2- Adiantum
3- Frond
4- Rhizome

منبع مقاله :
کيانمهر، هرمزديار، (1388)، گل هاي آپارتماني و سبزيکاري، تهران: آييژ، چاپ اول