سرخس آسپلنيوم

سرخس آسپلنيوم (Asplenium) داراي 650 گونه و متعلق به خانواده ي اسپلنياسه (1) است. برخي گونه هاي آن مناسب باغچه هاي سنگي و صخره اي و برخي نمونه هاي ديگر مناسب گلخانه و آپارتمان مي باشند. گونه هاي متداول گلخانه و آپارتمان يکي A. nidus و ديگري A. bulbiferum است. اولي داراي برگ هاي ( فروند ) سبز روشن و شفاف است که بدون تقسيم باقي مي مانند. اين گياهان در طبيعت روي کنده درختان مي رويند. دومي برگ هاي تقسيم شده دارد.
خاک اين گياهان بايستي خيلي سبک و از لوم و برگ پوسيده تشکيل شود و زهکشي کامل داشته باشد. براي خاک گونه ي A. nidus از دو قسمت پيت يک قسمت لوم و يک قسمت شن درشت استفاده کنيد. برخي گونه ها مانند A. bulbiferum نسبت به سرماي زمستاني مقاوم مي باشند ليکن گونه ي A.nidus حساس بوده و دماي زمستاني آن نبايستي پايين تر از حدود 15 درجه سانتي گراد تجاوز نمايد. هنگام رويش و در فصول بهار و تابستان به آبياري منظم نياز دارند ليکن در پاييز و زمستان به آبياري زيادي نياز ندارند ولي خاک گلدان نبايستي کاملاً خشک شود ( مرطوب نگهداشته شود ). همه گونه ها را بايستي هميشه در سايه قرار داد و نور مستقيم نبايستي به آنها بتابد.
سرخس ها را به طور کلي از سه طريق مي توان تکثير نمود. آسانترين راه تقسيم ريزوم است که بايستي در بهار صورت گيرد. هنگام تقسيم بايستي اطمينان حاصل شود که هر تقسيم داراي يک يا بيشتر نقطه رويشي باشد. راه ديگر رويش هاگ هاست که در پشت برگ ها و در هاگدان هاي متراکمي به صورت لکه هاي قهوه اي و سياه ظاهر مي شوند. هاگ ها را مي توان در بهار، تابستان و يا اوايل پاييز در مخلوطي از خاک برگ، پيت و لوم و شن ريز کاشت و مراقب بود که در جاي مرطوب قرار داده شده و خاک منظماً اسپري شود. برخي از سرخس ها نيز در حاشيه برگ ها گياهچه هاي کوچکي را ايجاد مي نمايند. اين گياهچه ها را هنگامي که سه يا چهار برگ ايجاد نمايند مي توان از گياه مادر قطع نموده و درون مخلوط خاکي که قبلاً براي کشت هاگ ها توصيه شد قرار داد و تحت مراقبت قرار داد تا بزرگ شوند (جاي گرم و مرطوب).

پي نوشت ها :

1. Aspleniaceae.

منبع مقاله :
کيانمهر، هرمزديار، (1388)، گل هاي آپارتماني و سبزيکاري، تهران: آييژ، چاپ اول