مارادونا – افسانه‌ی زنده

افسانه بین المللی فوتبال دیِگو مارادونا، ستاره اول فوتبال، کاری کرد به نظر برسد انجام آن بسیار آسان است. از هدایت آرژانتین به جام جهانی فوتبال گرفته، تا حادثه‌ی مصرف دارو طی جام جهانی 94 و فرستاده شدنش به خانه؛ قطعاً همه‌ی این کارها را تجربه کرده است.
مارادونای چپ پا، در جدال با مواد مخدر بود، که در سال 2000 در اوروگوئه به دلیل مصرف بیش از حد کوکائین، از ناراحتی قلبی شدیدی رنج می‌برد. سپس وی در کوبا دوره نقاهت طولانی را شروع کرد، لیکن به دلیل اضافه وزن به آرژانتین بازگشت، و نگرانی از وضعیت سلامت او بیشتر شد. به تازگی، عکس جدیدی از خود را از طریق توییتر آپلود کرد که در آن از لحاظ فرم بدنی در وضعیت بسیار بهتری دیده می شد و با مارادونای سابق که نمی‌توانست وزن خود را به این طرف و آن طرف بکشد، بسیار فرق کرده بود.
در حرفه‌ی پر نقش و نگار 20 ساله خود، مارادونا موفق به کسب عناوین قهرمانی در لیگهای ایتالیا و آرژانتین گردید و باعث شد آرژانتین در جام جهانی 1986 پیروز شود و در سال 1990 مقام دوم را کسب کند. اما داستان او بسیار قبل از آن آغاز شده است. ‌در سال 1970، دیِگوی 10 ساله تلاش می‌کرد که به تیم نوجوانان لاس سبولیتاس راه پیدا کند. بعدها او در این تیم باقی ماند تا آن جایی که تیم لاس سبولیتاس در 136 مسابقه شکست نخورد و این آغاز سفر او برای تبدیل شدن به افسانه بود. این به کسانی که دنباله رواش بودند ایده نسبتاً خوبی از آن چه در راه بود می‌داد.
دیگو در ویلا فیوریتو متولد شده و جهت بازی در تیم نوجوانان آرژانتینوس انتخاب شد، هر چند از سال 1976 مورد توجه بهترین باشگاه قرار گرفت. در سال 1977، برای تمرین به تیم ملی دعوت شد. باشگاه بعدی او نوجوانان بوکا بود، که با قرار دادی گزاف همراه شده که خود در تاریخ معاملات اقتصادی شگفت انگیز بود. سرنوشت او در اسپانیا رقم خورد و خصوصاً در باشگاه فوتبال بارسلونا، که در سال 1982 او را با رقم حیرت آور 7ر1 میلیون دلار به خدمت گرفت.
در سال 1984، او برای بستن قرار دادی معادل 1ر4 میلیون دلار که در آن دوره رکورد شکست، به ناپولی نقل مکان کرد و یک باشگاه سطح متوسط را به یکی از بهترین باشگاههای ایتالیا تبدیل کرد. در طول مدتی که تیم ناپولی را همراهی می‌کرد با گروه سه نفری که متشکل از مارادونا، جوردانو و کارِکا بود ، تمام رکوردها و آمارها را شکستند. در فصل پنجم حضورش با آنها، ناپولی جام یوفا کاپ را برای نخستین مرتبه از آن خود کرد. در پی بحث دوپینگ و مشکلات جسمانی، مارادونا مجبور شد از ایتالیا فرار کند. او قهرمان جام جهانی 86 مکزیک و نایب قهرمانی 90 ایتالیا را با 21 مسابقه و حضور در 4 جام جهانی به دست آورد. وی 91 بازی برای تیم ملی کشورش انجام داد و مجموعاً 34 گل به ثمر رساند و پرچم دار فوتبال آرژانتین شد.
بی ‌شک دو گل برتر او، گلهایی بودند که در جام جهانی 1986 در دور یک چهارم نهایی مسابقه آرژانتین در مقابل انگلستان زده شد و موجب پیروزی تیمش گردید. این بازی از زمان جنگ فالکلند برای اولین بار بین آرژانتین و انگلستان برگزار می‌شد. در نیمه دوم، هنگامی که پاس رو به عقب برای دروازه‌بان انگلستان پیتر شیلتون ارسال شد، مارادونا به سمت آن رفت؛ مارادونای کوتاه قد به سمت توپ خیز برداشت اما نتوانست به آن برسد اما این فوتبالیست باهوش خیابانی، توپ را با دستهایش به درون دروازه فرستاد. داور گل را قبول کرد.
چند دقیقه بعد، مارادونا در نیمه ی زمین خود توپ را گرفت و یک دور چرخید و بازی کنان را پشت سر جا گذاشت و سپس از چندین تکل را رد کرده و از سد دفاعی گریخت و بدون زحمت توپ را وارد دروازه کرد. سِر بابی رابسون، مربی انگلستان، این گل فوق ‌العاده را مورد تشویق قرار داد. او گفت: « گل اول مشکوک بود؛ دومین گل معجزه، یک گل فوق العاده، آن قدر شگفت انگیز است که هر چند وقت یک بار دنیا بازیکنی مثل مارادونا را به وجود می‌آورد. گل دوم او برایم خوشایند نبود، اما آن را تحسین می‌کنم.»
او بهترین بازیکن جام جهانی فوتبال در سال 1986 شد.
در سال 1991، جواب تست مواد مخدرکوکائین مارادونا مثبت اعلام شد و وی به مدت 15 ماه محروم شد. برای چهارمین مرتبه در سال 1994 در جام جهانی ایالات متحده شرکت کرد اما نتیجه‌ی آزمایش او به لحاظ استفاده از داروهای نیروزا مثبت اعلام شد و این دقیقا قبل از روزی بود که رکورد بیست و دومین حضور خود در این تورنومنت را به دست می‌آورد.
سقوط و افت او غیر عادی، دردناک و زشت بوده است، او دارای نبوغ بود و در عین حال احمق هم بود، هم نماد و تمثیل بود وهم بازیچه‌ی دست دیگران. اعتیاد به کوکائین و شکستگی عجیب قوزک پایش انگیزه‌ی ادامه کار را از او گرفت. او در ناپل درگیر سندیکاهای جرم و جنایت شد. تلاشهای بی‌ موقع برای بازگشت به همراه طلسم مربیگری فجیع و اتفاقات ناگوار زندگی خصوصی، او را به یک مُقلد غمگین تبدیل کرد.
اگر چه امروز از فردی که به خدایان می‌مانست و دارای استعداد درخشان، طمع سیری ناپذیر و خود بزرگ بینی فقط سایه‌ای کم رنگ باقی مانده، نمی توان منکر این واقعیت شد که دیِگو آرماندو مارادونا اولین ستاره ورزشی جهانی بود که در صنعت جهانی فوتبال شروع به کسب چندین میلیون دلار کرد.
در آرشیوهای جام جهانی 1982 یکی از بهترین عکس‌های او وجود دارد، که در آن تمام خط دفاع بلژیک در یک خط ایستاده‌اند، و یکی در پشت دیگری زیرچشمی نگاه می‌کنند. و در پیش زمینه‌ی عکس، مارادونا پشت به دوربین، پای چپش به روی توپ متمرکز شده است. ترس دسته جمعی که در چشم بلژیکیها دیده می‌شود، به ما می‌گوید که چه بود مارادونا و افسانه‌ای که به او تعلق داشت.