با سلام خدمت شما دوست عزیزم؛ ما با ازدواج قرار نیست که برای یکدیگر در زندگی آینده زناشویی به قول معروف خط و نشان کشیده و حدو حدود مشخص نماییم. ما ازدواج می کنیم تا به رشد شخصی و اجتماعی خود کمک نموده و در کنار همسر خود به آرامش رسیده و در سایه این آرامش و امنیت، رشد نموده و در زمینه های مختلف پیشرفت کنیم. بنابراین محدود کردن همسرمان در زندگی مشترک امری عادلانه نبوده و این امر علاوه بر اینکه بر روابط زناشویی ما در زندگی مشترک آسیب می زند، باعث بروز رفتارهای مخفی کارانه و دروغگویی و گاه مخالفت و پرخاشگری در زندگی زناشویی می گردد. زندگی مشترک زناشویی مستلزم صمیمیت و صداقت بوده و این گونه رفتارهای مسموم، صداقت و صمیمیت را در روابط از بین خواهد برد و این ماییم که با مخالفت ها و اعتراض های خود نسبت به رفتار همسر خود باعث ایجاد سمومی مانند دروغ و پنهان کاری و تعارض در زندگی مشترک می گردیم. البته ما در زمان پیش از ازدواج حق آن را داریم که با توجه به نقاط ضعف خود و ایده آل ها و آرمان های خود به تعیین ملاک ها و معیارهایی دست یافته و بر اساس آن ملاک ها، همسر آینده خود را انتخاب نمایید. همسری متناسب با میل و سلیقه شخصی و همچنین عقاید و تفکرات منحصر به فردمان. این حق همه ما انسانهاست و این فرصت را نیز شرع و عرف در اختیار ما قرار داده است. ولی پس از انتخاب همسر خود، با پذیرش وی و گفتن جواب آری، او را با تمام ویژگی های مثبت و منفی اش پذیرفته و ایجاد تغییر در وی و تلاش برای این عمل، امری غیر اخلاقی می باشد. مضاف بر اینکه انسانها عملاً توانایی تغییر در یکدیگر را نداشته و با این گونه تلاشها در زندگی مشترک تنها همسر خود را مجبور به دروغگویی و پنهان کاری می نمایند. چرا که فردی که شخصیت وی شکل گرفته و مدت 20 تا 30 سال از زندگی وی می گذرد ویژگی ها و عادات رفتاری خاص خود را داشته و بر اساس آنها رفتار می کند. بنابراین در اینجا به شما دوست عزیز توصیه می گردد حال که انتخاب خود را نموده اید بهتر است جهت پیشگیری از بروز سموم دروغگویی و عدم صداقت در زندگی زناشویی خود ، از اعتراض و مخالفت دست کشیده و همسر خود را همانگونه که هست پذیرا باشید. ضمنا خدمت شما دوست عزیز عرض می نمایم که به توصیه مشاورین و روانشناسان زن و شوهر پس از ازدواج نیز توصیه می گردد تفریحات مجردی (البته با حفظ چارچوب) با دوستان خود بصورت گهگاه (و نه مکرر) را در برنامه های خود گنجانده و این امر نه تنها به روابط زن و شوهر آسیب نمی رساند بلکه بر جاذبه های زناشویی افزوده می گردد. تفریحات اگر صرفا در خانواده و محدود به همراهی زن و شوهر باشد کسالت آور گردیده و از جاذبه آن کاسته می شود ولی چنانچه در خلال آن تفریحات سالم (نظیر استخر، کوهنوردی و ..) با دوستان سالم صورت گیرد علاوه بر ایجاد فرح و شادمانی در جهت رفع نیازهای روحی و روانی وی ، ایجاد جاذبه در روابط زناشویی نموده و بر صفا و لطف زندگی زن و شوهر می افزاید. نکته آخراینکه همیشه در زندگی زناشویی خود به یاد داشته باشید که موضوعات را بر اساس اهمیت آنها دسته بندی کرده و متناسب با میزان اهمیت شان بابت آنها در زندگی خود چالش ایجاد نمایید. به نظر شما طلاق و جدایی به قیمت بروز رفتاری نظیر سیگار کشیدن امری عاقلانه و منطقی می باشد؟! و این امر آنقدر جایگاه و ارزش دارد که زندگی زناشویی خود را رها کنید؟! در صورتی که جواب شما منفی است به شما بابت ارزش گذاری صحیح تان تبریک گفته و توصیه می گردد جهت ترک ایشان از راهبردهای دیگری نظیر اهمیت سلامتی ایشان نزد شما و راهکارهایی از این دست اقدام نموده و با حفظ رابطه زناشویی از گزند و آسیب نسبت به حذف این مسئله از زندگی خود تدابیر لازم را اندیشه نمایید. با آرزوی سلامتی و موفقیت برای شما دوست عزیز