کاربر محترم :روایت مورد نظر شما( فإنّ الطلاقَ یهتزُّ منهُ العرشُ ، طلاق عرش خدا را می لرزاند) (وسائل الشیعه، ج‏16، ص‏268) نمی تواند حکم کلی در مورد همه طلا قها باشد زیرا روایات دیگری هم داریم که طلاق را به عنوان آخرین راه حل می‌پذیرند. لطفا ملاحظه بفرمایید. امام صادق (علیه السّلام) فرمودند: «هیچ چیز حلالی مانند طلاق، مبغوض و منفور پیشگاه الهی نیست. خداوند مردمان بسیار طلاق دهنده را دشمن می‌دارد.»[ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج 22، ص9. همچنین در روایات اهل سنت، روایاتی فراوان است. در سنن ابن ماجه از پیامبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) نقل کرده است که:«مبغوض‌ترین حلال در نزد خداوند طلاق است»[ ابن ماجه، سنن ابن ماجه، ج 1، ص 650.]؛ یعنی در میان حلال‌ها هیچ چیز به اندازه طلاق، مبغوض نیست. اگر زن و شوهر در پیمان عاطفی ازدواج، به بن بست رسیدند و شعله محبت میان آنها خاموش شد، راهی جز طلاق و جدایی نیست، چون زن و شوهر به هیچ وجه تعلق و وابستگی روحی نداشته و نمی‌توانند با یکدیگر زندگی کنند. اسلام کوشش‌های فراوانی به کار برده است تا زندگی خانوادگی از لحاظ طبیعی باقی بماند؛ یعنی زن در مقام محبوبیت و مرد در مقام طلب و علاقه و حضور به خدمت باقی بماند، اما پس از آنکه می‌بیند اساس طبیعی این عُلقه و محبت خاموش شده و هیچ تعلق و دلبستگی وجود ندارد ، نمی‌تواند خانواده را یک امرِ باقی و زنده فرض کند. لذا اسلام طلاق را به عنوان آخرین راه حل می‌پذیرد. خطاب بن مسلمه می گوید:.خدمت امام کاظم(ع) رفتم و می خواستم از بدخلقی زنم شکایت کنم. حضرت فرمود: پدرم زنی برایم گرفته بود که بدخلق بود و من پیش او شکوه بردم. فرمودند: ما یَمْنَعُکَ مِنْ فِراقِها قَدْ جَعَلَ اللّهُ ذلِکَ إلَیْکَ؛:چه چیز مانع تو می شود که از او جدا شوی این کار را خداوند به دست تو گذاشته است.پیش خودم گفتم: گره از مشکل من گشودی.( وسائل الشیعه، ج‏16، ص‏270.). می بینیم که برخورد پیشوایان اسلام با مسأله طلاق به این صورت است که: گاهی آن را منفور و مبغوض تلقی کرده اند و گاهی با لحنی که نسبتاً تشویق آمیز است تفهیم می کنند که: چه مانعی دارد که از حق خدایی خود برای نجات از غرقابی به اسم خانواده و درحقیقت، گردابی مهلک، استفاده نمی کنید! از این گونه برخورد با مسأله بر می آید که حکمت تشریع طلاق، خلاص شدن از گردابِ و غرقاب است.