ناشناس

با سلام نزديك يكسال ميشه به آقايي متدين ،نجيب و با...

با سلام نزديك يكسال ميشه به آقايي متدين ،نجيب و با ايمان علاقه پيدا كردم.كه خيلي از نظر شخصيتي و اخلاقي بهم ميخوريم...با وجود اينكه خودش هم به اين موضوع واقف هست و قصد ازدواج نيز داره اما هيچ حرفي نميزنه..پارسال شخصي كه هم آشناي من بود و هم ايشون رو كاملا ميشناخت من رو به ايشون پيشنهاد دادن اما گفت فعلا قصدم ازدواج نيست...بعد از چند ماه به شخصي كه آشناي جفتمون بود گفت كه قصد ازدواج دارم و اگه ازدواج كنم دختر از شهرستان ميگيرم(هر دو از شهرستانيم اما ايشون ساكن اصفهان هستن)اما حرفي از من نزد ...گاهي اوقات رفتاراش طوري ميشه كه طرف بهم ميگه احتمال داره كه ازت خواستگاري كنه اما آخه من تا كي بايد صبر كنم؟تا حالا چند مورد خيلي خوب رو به خاطر احساسي كه بهش داشتم از دست دادم.چرا وقتي يك دختر پسر مورد علاقه اش رو پيدا ميكنه بايد سكوت كنه و منتظر معجزه ي الهي بشينه تا شايد يه روزي مهرم به دلش افتادو اومد جلو؟؟؟؟؟؟پس تكليف احساس من چي ميشه؟اگه از پاك بودن و نجابت و ايمانش مطمئن نبودم تا حالا فراموشش كرده بودم اما احساس ميكنم ميتونم در كنارش به كمال و آرامش برسم.شما به من بگيد چيكار كنم؟آيا كار درستي اگه از احساسم نسبت به خودش آگاه بشه؟خواهشا راهنماييم كنيد.با سپاس

دوشنبه، 10 تير 1392

تخمین زمان مطالعه:

موارد بیشتر برای شما

ناشناس

با سلام نزديك يكسال ميشه به آقايي متدين ،نجيب و با...

ناشناس ( تحصیلات : فوق لیسانس ، 26 ساله )

با سلام
نزديك يكسال ميشه به آقايي متدين ،نجيب و با ايمان علاقه پيدا كردم.كه خيلي از نظر شخصيتي و اخلاقي بهم ميخوريم...با وجود اينكه خودش هم به اين موضوع واقف هست و قصد ازدواج نيز داره اما هيچ حرفي نميزنه..پارسال شخصي كه هم آشناي من بود و هم ايشون رو كاملا ميشناخت من رو به ايشون پيشنهاد دادن اما گفت فعلا قصدم ازدواج نيست...بعد از چند ماه به شخصي كه آشناي جفتمون بود گفت كه قصد ازدواج دارم و اگه ازدواج كنم دختر از شهرستان ميگيرم(هر دو از شهرستانيم اما ايشون ساكن اصفهان هستن)اما حرفي از من نزد ...گاهي اوقات رفتاراش طوري ميشه كه طرف بهم ميگه احتمال داره كه ازت خواستگاري كنه اما آخه من تا كي بايد صبر كنم؟تا حالا چند مورد خيلي خوب رو به خاطر احساسي كه بهش داشتم از دست دادم.چرا وقتي يك دختر پسر مورد علاقه اش رو پيدا ميكنه بايد سكوت كنه و منتظر معجزه ي الهي بشينه تا شايد يه روزي مهرم به دلش افتادو اومد جلو؟؟؟؟؟؟پس تكليف احساس من چي ميشه؟اگه از پاك بودن و نجابت و ايمانش مطمئن نبودم تا حالا فراموشش كرده بودم اما احساس ميكنم ميتونم در كنارش به كمال و آرامش برسم.شما به من بگيد چيكار كنم؟آيا كار درستي اگه از احساسم نسبت به خودش آگاه بشه؟خواهشا راهنماييم كنيد.با سپاس

مشاور: خانم مریم مردانی

با سلام و عرض ادب نکته ای که در گفته های شما وجود دارد شک و تردید تان درمورد علاقه ایشان به خود است. یعنی آنگونه که بیان کردید از علاقه ایشان به خودتان مطمئن نیستید. دوست عزیز با اینگونه احتمالات نمی توان زندگی کرد.اگر ایشان قصد ازدواج دارد پس چرا تاکنون قدم پیش نگذاشته و از شما خواستگاری نکرده است؟ تا چه حد اطمینان دارید که ایشان نیز به شما علاقه دارند؟ پس نمی توانید به دلیل این احتمالات فرصتهای خوب خود را برای ازدواج از دست بدهید. آنهم به امید آنچه که رخ دادنش بر حسب احتمالات است نه قطعیت. اگر علاقه ای در یک دختر نسبت به پسری شکل بگیرد اشتباه نیست و عمل ناشایستی صورت نگرفته است. اما جامعه، عرف و فرهنگ همیشه به ما اجازه هر کاری را نمی دهد. این در طبیعت یک مرد است که دوست دارد خودش به سوی زن برود نه اینکه زن به سوی او بیاید. البته تعداد معدودی از آقایان هم هستند که مشکلی با این قضیه ندارند. اگر بخواهید می توانید خودتان پیش قدم شوید اما باید پیامدهای این تصمیم را نیز بپذیرید. یعنی این احتمال نیز وجود دارد که درخواست شما از سوی این آقا رد شود و در این صورت برای شما چندان خوشایند نخواهد بود . اگر این پیامد برایتان قابل پذیرش است می توانید خودتان پا پیش بگذارید. البته حسنی که در این اقدام وجود دارد این است که در آینده از کم کاری در این زمینه پشیمان نخواهید بود اما ممکن است یادآوری خاطره رد شدن از سوی ایشان برایتان چندان خوشایند نباشد. راه حل بهتر آن است که به جای پیشنهاد مستقیم از فردی قابل اعتماد کمک بگیرید تا خواسته تان را با ایشان دوباره مطرح کند. در صورتی که اینبار نیز اقدامی از سوی ایشان صورت نگرفت اطمینان خواهید یافت که در ایشان علاقه ای نسبت به شما وجود ندارد. پس بهتر است پیش از هر چیز تکلیف این عشق و علاقه را مشخص کنید تا فرصت های خود را برای انتخاب های دیگر از دست ندهید.