پرسش :
آیا خواندن دعا و زیارات به صورت خوابیده اشکال دارد؟
پاسخ :
انسان باید همواره به یاد خدا باشد و در هر حال می تواند به مناجات با پروردگار خویش بپردازد.
قرآن، ویژگی های اندیشمندان را چنین توصیف می کند: "الَّذینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فی خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّار"؛ [1] آنان چه ایستاده، چه نشسته و چه هنگامی که در بسترند، به یاد خدا بوده و در آفرینش آسمانها و زمین به اندیشه می پردازند. خدایا تو تمام اینها را بیهوده نیافریدی! منزهی تو! ما را از آتش دوزخ بازدار!
مشاهده می کنیم که در این آیه، مناجات افرادی که در بستر آرامش هستند، نیز به تصویر کشیده شده است.
براین اساس، می توان نتیجه گرفت که ارتباط معنوی انسان با خدا و پیشوایان دینی به صورت خوابیده نیز دارای پاداش است. البته طبیعی است که در شرایط مساوی، افرادی که برای برقراری این ارتباط، سختی و زحمت بیشتری را بر خود روا می دارند، از پاداش بیشتری برخوردار باشند.
در ضمن، خواندن دعا و زیارت به صورت خوابیده، باید به شیوه ای باشد که در عرف توهین و بی احترامی به شمار نیاید.
پی نوشت:
[1] آل عمران، 191.
منبع: www.islamquest.net
انسان باید همواره به یاد خدا باشد و در هر حال می تواند به مناجات با پروردگار خویش بپردازد.
قرآن، ویژگی های اندیشمندان را چنین توصیف می کند: "الَّذینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فی خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّار"؛ [1] آنان چه ایستاده، چه نشسته و چه هنگامی که در بسترند، به یاد خدا بوده و در آفرینش آسمانها و زمین به اندیشه می پردازند. خدایا تو تمام اینها را بیهوده نیافریدی! منزهی تو! ما را از آتش دوزخ بازدار!
مشاهده می کنیم که در این آیه، مناجات افرادی که در بستر آرامش هستند، نیز به تصویر کشیده شده است.
براین اساس، می توان نتیجه گرفت که ارتباط معنوی انسان با خدا و پیشوایان دینی به صورت خوابیده نیز دارای پاداش است. البته طبیعی است که در شرایط مساوی، افرادی که برای برقراری این ارتباط، سختی و زحمت بیشتری را بر خود روا می دارند، از پاداش بیشتری برخوردار باشند.
در ضمن، خواندن دعا و زیارت به صورت خوابیده، باید به شیوه ای باشد که در عرف توهین و بی احترامی به شمار نیاید.
پی نوشت:
[1] آل عمران، 191.
منبع: www.islamquest.net
