پرسش :
سكرات مرگ به چه معناست؟
پاسخ :
«سكرات» جمع «سكره» به معنى حالتى است شبيه مستى، كه بر اثر شدت حادثه اى دست مى دهد و انسان را سخت مضطرب مى سازد، ولى مستى نيست. درست است كه مرگ براى مؤمنان، آغاز يك انتقال به جهانى وسيع تر، و مملو از مواهب الهى است، ولى با اين همه، اين حالت انتقالى براى هيچ انسانى آسان نيست، چرا كه روح ساليان دراز با اين تن خو گرفته، و پيوند داشته است. لذا هنگامى كه از امام صادق(ع) سؤال مى كنند: چرا هنگامى كه روح از بدن خارج مى شود احساس ناراحتى مى كند فرمود: «به خاطر اين كه بدن با آن نمو كرده است» درست به اين مى ماند كه دندان فاسدى از دهان بيرون كشند، مسلّماً بعداً احساس آرامش مى كند، ولى لحظه جدائى دردناك است.در بعضى از روايات اسلامى مى خوانيم: سه روز براى انسان وحشتناك است: روزى كه متولد مى شود و اين جهان ناآشنا را مى بيند، و روزى كه مى ميرد و عالم پس از مرگ را مشاهده مى كند، و روزى كه وارد عرصه «محشر» مى شود و احكامى مى بيند كه در دار دنيا نبود، لذا خداوند متعال درباره «يحيى بن زكريا» مى فرمايد: «وَ سلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيّاً»(1) و از زبان عيسى بن مريم(عليه السلام) نيز شبيه همين سخن را نقل مى كند، و اين دو پيامبر را مشمول ز خود در اين سه روز قرار مى دهد.ولى مسلم است آنها كه علائق خاصى به اين دنيا دارند، انتقالشان از آن بسيار سخت تر، و دل بريدن از آنچه مورد علاقه آنها است، مشكل تر است، و نيز كسانى كه مرتكب گناهان بيشترى شده اند، سكرات موت براى آنها شديدتر و دردناك تر است.(2)
پي نوشتها:
1. سوره مريم، آيه 15
2. تفسير نمونه، ج 22، ص 273.
منبع:سایت انوار طاها
«سكرات» جمع «سكره» به معنى حالتى است شبيه مستى، كه بر اثر شدت حادثه اى دست مى دهد و انسان را سخت مضطرب مى سازد، ولى مستى نيست. درست است كه مرگ براى مؤمنان، آغاز يك انتقال به جهانى وسيع تر، و مملو از مواهب الهى است، ولى با اين همه، اين حالت انتقالى براى هيچ انسانى آسان نيست، چرا كه روح ساليان دراز با اين تن خو گرفته، و پيوند داشته است. لذا هنگامى كه از امام صادق(ع) سؤال مى كنند: چرا هنگامى كه روح از بدن خارج مى شود احساس ناراحتى مى كند فرمود: «به خاطر اين كه بدن با آن نمو كرده است» درست به اين مى ماند كه دندان فاسدى از دهان بيرون كشند، مسلّماً بعداً احساس آرامش مى كند، ولى لحظه جدائى دردناك است.در بعضى از روايات اسلامى مى خوانيم: سه روز براى انسان وحشتناك است: روزى كه متولد مى شود و اين جهان ناآشنا را مى بيند، و روزى كه مى ميرد و عالم پس از مرگ را مشاهده مى كند، و روزى كه وارد عرصه «محشر» مى شود و احكامى مى بيند كه در دار دنيا نبود، لذا خداوند متعال درباره «يحيى بن زكريا» مى فرمايد: «وَ سلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيّاً»(1) و از زبان عيسى بن مريم(عليه السلام) نيز شبيه همين سخن را نقل مى كند، و اين دو پيامبر را مشمول ز خود در اين سه روز قرار مى دهد.ولى مسلم است آنها كه علائق خاصى به اين دنيا دارند، انتقالشان از آن بسيار سخت تر، و دل بريدن از آنچه مورد علاقه آنها است، مشكل تر است، و نيز كسانى كه مرتكب گناهان بيشترى شده اند، سكرات موت براى آنها شديدتر و دردناك تر است.(2)
پي نوشتها:
1. سوره مريم، آيه 15
2. تفسير نمونه، ج 22، ص 273.
منبع:سایت انوار طاها
