پرسش :
اینجانب پس از تحقیق به جمع سه نفره ای از مراجع رسیده ام که به احتمال زیاد، اعلم خارج از آنها نیست، ولی بین این افراد هیچ دلیلی بر ترجیح یکی بر دیگران ندارم. حال با توجه به اینکه یکی از این مراجع حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی هستند و از طرفی بنده نیز در سن تمییز مرحوم آیت الله العظمی خویی (ره) را نیز درک نموده ام (ولی در آن زمان هنوز تقلید نمیکردم) خواهشمند است پاسخ سوالات ذیل را مرحمت فرمایید: 1- آیا وظیفه اینجانب احتیاط بین سه مرجع مذکور و آقای خویی میباشد؟ 2- اگر یکی از این مراجع حیّ تقلید ابتدایی از مرجع میّت را جایز ندانند در این صورت چگونه باید بین نظرات آنان احتیاط نمود؟
پاسخ :
جواب) 1- در مفروض سؤال بايد به احوط از فتواهاى آنان عمل نمائيد، و چنانچه فتوای یکی از آنها مطابق با احتیاط نباشد (مثل اینکه یکی فتوی به شکسته خواندن نماز و دیگری فتوی به تمام خواندن نماز بدهد) باید احتیاط کند به جمع بین دو فتوی (یعنی نماز را هم تمام بخواند و هم شکسته)
جواب) 2- اخذ به احوط الاقوال (ولو قول ميّت باشد) از مصاديق احتياط است و منافاتى با عدم جواز تقليد ابتدائى از ميت ندارد، ولی مشروط است به اینکه آن مجتهد میّت را لااقل در سنّ تمییز درک کرده باشد. (استفتاء/11102) (منهاج 2/م 8)
منبع: wahidkhorasani.com
جواب) 1- در مفروض سؤال بايد به احوط از فتواهاى آنان عمل نمائيد، و چنانچه فتوای یکی از آنها مطابق با احتیاط نباشد (مثل اینکه یکی فتوی به شکسته خواندن نماز و دیگری فتوی به تمام خواندن نماز بدهد) باید احتیاط کند به جمع بین دو فتوی (یعنی نماز را هم تمام بخواند و هم شکسته)
جواب) 2- اخذ به احوط الاقوال (ولو قول ميّت باشد) از مصاديق احتياط است و منافاتى با عدم جواز تقليد ابتدائى از ميت ندارد، ولی مشروط است به اینکه آن مجتهد میّت را لااقل در سنّ تمییز درک کرده باشد. (استفتاء/11102) (منهاج 2/م 8)
منبع: wahidkhorasani.com