پرسش :
یک نفر از حجاج به کلى شنوایى خود را از دست داده و زبان او هم لکنت دارد که قادر بر تکلم صحیح نیست، مسؤولین و سایر حجاج همراه، به این موضوع توجه نداشته اند و این آقا بدون نیت و تلبیه وارد مکه شده است، تکلیف او و همراهانش چیست؟
پاسخ :
هرگاه از روى فراموشى یا بیهوشى یا مانند آن، و یا از روى ندانستن حکم یا جاى میقات، بدون بستن احرام از میقات بگذرد، چهار صورت دارد:
اوّل: آن که متمکن از برگشتن به میقات باشد، که در این صورت باید برگردد و از آن جا احرام ببندد.
دوم: آن که در حرم باشد و برگشتن به میقات براى او ممکن نباشد ولى برگشتن به بیرون حرم برایش ممکن باشد، که در این صورت باید تا بیرون حرم برگردد و از آن جا احرام ببندد، و احتیاط واجب آن است که به هر اندازه که مى تواند از حرم دور شود و سپس احرام ببندد.
سوم: آن که در حرم باشد و برگشتن تا بیرون آن براى او ممکن نباشد، که در این صورت باید از همان جایى که هست (اگرچه مکه باشد) احرام ببندد.
چهارم: آن که در بیرون حرم باشد و برگشتن به میقات براى او ممکن نباشد، که در این صورت اگر در مسیر او تا مکه میقات دیگرى باشد باید از آن جا احرام ببندد، و اگر نباشد بنابر احتیاط واجب از همان جایى که هست احرام ببندد و آن را تا آخرین جاى خارج حرم به تأخیر نیندازد. و در چهار صورت ذکر شده، چنانچه مکلف به وظایفى که ذکر شد عمل نماید احرام او صحیح خواهد بود. و اگر نمى تواند تلبیّه را صحیح بگوید باید الفاظ تلبیه را یاد بگیرد و به طور صحیح تلفظ کند، هرچند با تلقین دیگرى باشد
(یعنى دیگرى که خوب بلد است بگوید، و این شخص مانند او بگوید) و در صورتى که آنها را یاد نگیرد و تلقین نیز براى او میسّر نشود، باید آنها را طورى تلفظ کند که به آن تلبیه گفته شود اگر چه تلفظ آنها صحیح نباشد، و احتیاط مستحب در این صورت آن است که گذشته بر تلفظ آنها به طورى که گفته شد، ترجمه آنها را نیز به زبان آورد و نایبى بگیرد که از طرف او آنها را بگوید.
منبع: wahidkhorasani.com
هرگاه از روى فراموشى یا بیهوشى یا مانند آن، و یا از روى ندانستن حکم یا جاى میقات، بدون بستن احرام از میقات بگذرد، چهار صورت دارد:
اوّل: آن که متمکن از برگشتن به میقات باشد، که در این صورت باید برگردد و از آن جا احرام ببندد.
دوم: آن که در حرم باشد و برگشتن به میقات براى او ممکن نباشد ولى برگشتن به بیرون حرم برایش ممکن باشد، که در این صورت باید تا بیرون حرم برگردد و از آن جا احرام ببندد، و احتیاط واجب آن است که به هر اندازه که مى تواند از حرم دور شود و سپس احرام ببندد.
سوم: آن که در حرم باشد و برگشتن تا بیرون آن براى او ممکن نباشد، که در این صورت باید از همان جایى که هست (اگرچه مکه باشد) احرام ببندد.
چهارم: آن که در بیرون حرم باشد و برگشتن به میقات براى او ممکن نباشد، که در این صورت اگر در مسیر او تا مکه میقات دیگرى باشد باید از آن جا احرام ببندد، و اگر نباشد بنابر احتیاط واجب از همان جایى که هست احرام ببندد و آن را تا آخرین جاى خارج حرم به تأخیر نیندازد. و در چهار صورت ذکر شده، چنانچه مکلف به وظایفى که ذکر شد عمل نماید احرام او صحیح خواهد بود. و اگر نمى تواند تلبیّه را صحیح بگوید باید الفاظ تلبیه را یاد بگیرد و به طور صحیح تلفظ کند، هرچند با تلقین دیگرى باشد
(یعنى دیگرى که خوب بلد است بگوید، و این شخص مانند او بگوید) و در صورتى که آنها را یاد نگیرد و تلقین نیز براى او میسّر نشود، باید آنها را طورى تلفظ کند که به آن تلبیه گفته شود اگر چه تلفظ آنها صحیح نباشد، و احتیاط مستحب در این صورت آن است که گذشته بر تلفظ آنها به طورى که گفته شد، ترجمه آنها را نیز به زبان آورد و نایبى بگیرد که از طرف او آنها را بگوید.
منبع: wahidkhorasani.com
