کسی که ادعای نَسَب کند بدون بینه یا اطمینان یا شهرتِ در محل نمی‏‌توان ادعای او را پذیرفت، حال اگر در مورد شخص عادلی که هیچ یک از این راهها برای ما وجود نداشته باشد، آیا ما می‏‌توانیم خمس را به او بدهیم و او را وکیل کنیم که آن را به مصرف [شرعی] خود برساند (هر چند مصرفش خودش باشد)، او هم آن را برای خود بردارد؟