مقدارى جنس از طرف مؤسّسه قرض الحسنهاى خریدارى مى‏‌شود تا پس از فروش اگر منافعى به دست آمد براى این صندوق وسایل ضرورى خریدارى شود ولى به علّت نداشتن جا در محلّ، آنها را به طور امانى در گوشه مغازه‌‏اى که مجاور این مؤسّسه قرار دارد مى‏گذارند، صاحب مغازه، این اجناس را به فروش رسانده و پس از فروش، مبلغى سود عاید گردیده و مغازه‏دار هم اظهار مى‌‌‏‌کند که نصف سود به او تعلّق مى‏گیرد در صورتى که اجناس مزبور مانع وى نبوده و کم کم به فروش رفته و از پولش هم استفاده مى‏کرده و ضمنا قرارى با وى در این مورد نشده است؛ اکنون که از وى خواسته شده که پول را به صندوق واریز نماید، امتناع مى‌‌‏‌کند؛ آیا چنین حقّى به ایشان تعلّق مى‏گیرد یا خیر؟