شخصى است که به طور معمول از شخص دیگر فرشهایى را به عنوان امانت مى‏گرفته و براى او مى‏فروخته و این عمل به مدت پنج سال ادامه داشته، البته فرشها در صورت عدم فروش به صاحبش برمى‏گشته در سفر آخر که از اصفهان به منظور فروختن فرش به تهران مى‏رفته از آنجا که فرشها به علت گرانى به فروش نرفته ناچار از تهران عازم اصفهان شده تا این که فرشها را به صاحبش برگرداند به طور معمول هنگامى که بلیط گرفته و مى‏خواسته سوار ماشین شود فرشهاى خود را به شاگرد ماشین تحویل داده و به او سفارش حفاظت آنها را کرده است هنگامى که ماشین به اصفهان مى‌‏‌رسد شاگرد ماشین انکار کرده که اصلا چنین فرشى در ماشین نبوده با توجه به این‌که شاگرد و راننده و صاحب ماشین پس از صحبتها حاضر شدند که نفرى پنج هزار تومان بدهند و بابت این پول به صاحب فرش چک داده‌‏‌‌اند آیا این شخص امانت فروش با توجه به این‌که کمال جدیت در حفاظت فرشها را داشته نسبت به فرشها براى صاحبش ضامن است یا نه؟