پرسش :

در یکى از شهرهاى آمریکا برادران ایرانى از عرب‌هاى مسلمان گوشت به اصطلاح ذبح اسلامى مى‏‌خریدند ولى بعدا معلوم شده که خود عرب‌ها از گوشت ذبح شده یهودی‌ها استفاده مى‏‌کنند و با استفاده به آیه‌اى از قرآن (سوره مائده، آیه 4) مى‌‌‏‌گویند که ما مى‏‌توانیم از ذبح اهل کتاب استفاده کنیم لطفا: 1- در مورد این آیه توضیح بفرمایید و در این صورت رابطه ما با کسانى که از این گوشت‌ها استفاده مى‏‌کنند از نظر پاکى و نجسى چگونه است؟ 2- آیا از کنسروهاى ماهى در آمریکا در صورتى که نمى‏‌دانیم‏ که آیا ماهى فلس دار است یا نه و همچنین صد در صد نمى‌‏دانیم که ماهى را زنده از آب گرفته‌‏‌‌اند یا نه اگر چه به احتمال بسیار زیادى مى‏‌توان گفت که ماهى زنده از آب گرفته شده است مى‏‌توان استفاده نمود یا خیر؟ 3- بعضى از دانشجویان مثلا پول شهریه یا پول تلفن یا پول بیمارستان و یا پول‌هایى از این قبیل را به خارجی‌ها پرداخت نمى‏‌کنند و حتى گاهى مثلا پول اتوبوس را هم نمى‌‏‌دهند و مى‌‌‏‌گویند که اینها از کشور ما خورده‌‏‌‌اند این پول متعلق به خود ماها است، آیا از جهت شرعى باید کلیه بدهى‏ها را به خارجی‌ها (مسیحیان، یهودیان و غیره) پرداخت؟ 4- هنگام وضو در منازل و دستشویی‏هایى که قبلا خارجی‌ها از آنها استفاده نموده‌‏‌‌اند معمولا ترشحاتى به بدن و یا مثلا از زمین به پاهاى انسان مى‌‏‌رسد با توجه به این‌که معمولا هر روز سطح زمین‌ها و دستشویی‌ها را با مواد مایعى فقط یک بار تمیز مى‏‌کنند آیا این ترشحات نجس است؟

پاسخ :
1- ذابح باید مسلمان باشد و منظور از طعام در آیه شریفه حبوب به خصوص گندم است و گوشتى که ذابح آن غیر مسلمان است در حکم میته است و نجس و نجس‏‌کننده است.
2- اگر یقین ندارید که از اب، زنده اخراج شده یا در خارج آب زنده اخذ شده باید از آن اجتناب کنید.
3- بدهى را باید اداء کرد.
4- اگر یقین به نجاست محلى که از آنجا ترشح مى‏‌شود داشته باشید باید از آن اجتناب شود مگر آن‌که ترشح از آب لوله باشد.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج‏2، ص502