چند نفر در زمان طاغوت در اراضى بائر و موات تعداد هفت حلقه چاه حفر کرده‌‏‌‌اند ولى اینها هنوز از چاهها استفاده نکرده بودند که رژیم طاغوتى سرنگون شد و آن افراد یا از ترس یا جهات دیگر به سراغ چاهها و زمین نرفتند و دیگران بعد از انقلاب یکى از چاه‌ها را تعمیر نموده و با موتور آب آن را کشیده و حدود شاید صد هکتار از آن زمین موات را کشت نمودند و از طرف هیئت واگذارى زمین هم آمده محل مزبور را دیده و اجازه کشت دادند بنابراین بفرمایید اولا آیا با حفر چاه براى چند نفر اوّل‏ حقى مانند حق التحجیر یا حق اولویت ثابت است یا خیر؟ و بر فرض عدم ثبوت حق تکلیف این اشخاص فعلى نسبت به چاه و آب آن چیست؟