محترما معروض مى‌‏دارد که نصف آب قنات این قریه با مقدارى از اراضى آن متعلّق به آستان قدس رضوى مى‏‌باشد، این آب به تناسب و مقدار احتیاج هر یک از زارعین قریه در اجاره آنها بوده، و کسى که کشت و کار بیشترى داشته آب بیشترى را اجاره کرده، و کسى که زراعتى کمتر داشته آب کمتر مى‏‌برده است. در سنه 1350 به وسیله اداره اصلاحات ارضى دولت طاغوتى براى همه سند یکنواخت تنظیم شده و این خود باعث اختلاف در محلّ گردیده است؛ (چون‏که در سند براى هر یک از مستأجرین یک ساعت و ربع آب فروشى شده، آنان که کمتر دارند مى‏‌گویند: «باید به اندازه سند به ما آب بدهند» آنان که بیشتر دارند مى‌‏گویند: ما اجاره آستانه را مى‏‌دهیم و آب براى خودمان لازم است) آیا برابر تقسیم اسناد رفتار بشود؟ و یا هر کسى هرچه در گذشته آب مى‏‌برده حال هم ببرد؟ لازم به تذکر است که هنوز «آب» برابر سیره گذشته در تصرّف زارعین است، ضمنا اجاره هر فنجان آب در سندهاى طاغوتى سالیانه مبلغ هفتاد ریال تعیین شده و حال هر فنجان اجاره عادلانه‌‏اش پنجاه ریال است و متصرّفین آب حاضرند با کمال میل اجاره وقت را به آستانه پرداخت نمایند. لطفا جواب مسأله را مرقوم فرمایید؟