آثار «انتظار» در بُعد اجتماعی
پرسش :
باور «انتظار» چه آثاری در جامعه منتظر دارد؟
پاسخ :
«انتظار» در ابعاد گوناگونِ حیات انسانى، آثاری ژرف مى گذارد ولی بیشترین اثرگذارى آن در بُعد تعهدها و مسئولیت هاى اجتماعى و احساس دیگرخواهى و انسان دوستى عینیت مى یابد؛ زیرا که در مفهوم انتظار، انسان گرایى نهفته است. انسان منتظر، پیوندى ناگسستنى با هدف ها و آرمان هاى امام منتظر و موعود خود دارد و در آن راستا گام بر مى دارد و همسان و همسو با آن اهداف و آرمان ها حرکت مى کند و همه جهت گیرى ها و گرایش ها و گزینش هایش در آن چارچوب قرار مى گیرد.
باورمندی به مسئله «انتظار» در ابعاد گوناگونِ حیات انسانى، آثاری ژرف مى گذارد ولی بیشترین اثرگذارى آن در بُعد تعهدها و مسئولیت هاى اجتماعى و احساس دیگرخواهى و انسان دوستى عینیت مى یابد؛ زیرا که در مفهوم انتظار، انسان گرایى نهفته است. انسان منتظر، پیوندى ناگسستنى با هدف ها و آرمان هاى امام منتظر و موعود خود دارد و در آن راستا گام بر مى دارد و همسان و همسو با آن اهداف و آرمان ها حرکت مى کند و همه جهت گیرى ها و گرایش ها و گزینش هایش در آن چارچوب قرار مى گیرد.
امام موعود، غمگسار راستین غمزدگان و یار و یاور واقعى مظلومان و حامى حقیقى مستضعفان است. پس جامعه منتظر و انسان هاى داراى خصلتِ انتظار باید در زمینه خواست ها و هدف هاى امامشان عمل کنند و به یارى انسان هاى مظلوم و محروم بشتابند و دل آزردگان را مرهم نهند و دشوارى ها و مشکلات مردم را تا حد توان طبق خواسته و رضاى امامشان برطرف سازندِ و اگر چنین شد در قلمرو جامعه منتظر، محروم و تهیدست و بیمار بى درمان و دلتنگ و افسرده و اندوهگین و گرفتار باقى نخواهد ماند.
شاید یکى از معانى برخى از احادیث درباره انتظار فرج که گفته اند: «انتظار فرج، خود فرج است» همین معنا باشد که جامعه منتظر اگر انتظارى راستین و صادقانه داشته باشد دست کم در حوزه خود، مشکلات و نابسامانى هاى مردم را برطرف مى کند و خواسته ها و آرمان هاى امام موعود را در محیط خویش تحقق مى بخشد لذا امام رضا(علیه السلام) فرمود: «اِنْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنَ الْفَرَجِ»؛انتظار فرج، جزء فرج است. (بحارالأنوار، مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، محقق / مصحح: جمعى از محققان، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403 ق، ج 52، ص 131، باب 22 (فضل انتظار الفرج و مدح الشیعة فی زمان الغیبة و ما ینبغی فعله فی ذلک الزمان)، ح 29.)
منبع: hawzah.net
باورمندی به مسئله «انتظار» در ابعاد گوناگونِ حیات انسانى، آثاری ژرف مى گذارد ولی بیشترین اثرگذارى آن در بُعد تعهدها و مسئولیت هاى اجتماعى و احساس دیگرخواهى و انسان دوستى عینیت مى یابد؛ زیرا که در مفهوم انتظار، انسان گرایى نهفته است. انسان منتظر، پیوندى ناگسستنى با هدف ها و آرمان هاى امام منتظر و موعود خود دارد و در آن راستا گام بر مى دارد و همسان و همسو با آن اهداف و آرمان ها حرکت مى کند و همه جهت گیرى ها و گرایش ها و گزینش هایش در آن چارچوب قرار مى گیرد.
امام موعود، غمگسار راستین غمزدگان و یار و یاور واقعى مظلومان و حامى حقیقى مستضعفان است. پس جامعه منتظر و انسان هاى داراى خصلتِ انتظار باید در زمینه خواست ها و هدف هاى امامشان عمل کنند و به یارى انسان هاى مظلوم و محروم بشتابند و دل آزردگان را مرهم نهند و دشوارى ها و مشکلات مردم را تا حد توان طبق خواسته و رضاى امامشان برطرف سازندِ و اگر چنین شد در قلمرو جامعه منتظر، محروم و تهیدست و بیمار بى درمان و دلتنگ و افسرده و اندوهگین و گرفتار باقى نخواهد ماند.
شاید یکى از معانى برخى از احادیث درباره انتظار فرج که گفته اند: «انتظار فرج، خود فرج است» همین معنا باشد که جامعه منتظر اگر انتظارى راستین و صادقانه داشته باشد دست کم در حوزه خود، مشکلات و نابسامانى هاى مردم را برطرف مى کند و خواسته ها و آرمان هاى امام موعود را در محیط خویش تحقق مى بخشد لذا امام رضا(علیه السلام) فرمود: «اِنْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنَ الْفَرَجِ»؛انتظار فرج، جزء فرج است. (بحارالأنوار، مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، محقق / مصحح: جمعى از محققان، دار إحیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403 ق، ج 52، ص 131، باب 22 (فضل انتظار الفرج و مدح الشیعة فی زمان الغیبة و ما ینبغی فعله فی ذلک الزمان)، ح 29.)
منبع: hawzah.net
