پرسش :
حق حيات و حق آزادى انديشه دو حق محترم است. آيا حكم به قتل مرتد، بىاعتنايى به حقوق شناخته شده انسان نيست؟
پاسخ :
حقوق انسانى تا هر جا كه سهم عقل برهانى، انديشه ناب و استدلالِ متقن در ميان باشد، محترم است. اما اگر سهم استدلال مطرح نباشد بلكه سخن از ويروسى باشد كه شخص مرتد از روى علم و عمد خود را به آن مبتلا مىكند، ديگر امر محترمى وجود نخواهد داشت. چنين شخصى حيات و همه امكانات بلكه هستى را از مستخلف عنه يعنى خداى متعال گرفته است ولى با انكار دين او به جنگ با او برخاسته است. وقتى چنين شده باشد ديگر حق محترمى براى او نخواهد ماند.
مأخذ: (فصلنامه حكومت اسلامى، شمارهٔ 24، ص 35)
حقوق انسانى تا هر جا كه سهم عقل برهانى، انديشه ناب و استدلالِ متقن در ميان باشد، محترم است. اما اگر سهم استدلال مطرح نباشد بلكه سخن از ويروسى باشد كه شخص مرتد از روى علم و عمد خود را به آن مبتلا مىكند، ديگر امر محترمى وجود نخواهد داشت. چنين شخصى حيات و همه امكانات بلكه هستى را از مستخلف عنه يعنى خداى متعال گرفته است ولى با انكار دين او به جنگ با او برخاسته است. وقتى چنين شده باشد ديگر حق محترمى براى او نخواهد ماند.
مأخذ: (فصلنامه حكومت اسلامى، شمارهٔ 24، ص 35)