پرسش :

آیا در قرآن آیه ای درباره وضو وجود دارد؟ معنای وضو و فایده آن چیست؟

پاسخ :
«ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین» ؛ «خداوند توبه کنندگان را دوست دارد و پاکیزگان را [نیز] دوست دارد».
«وضو» در لغت به معنای نظافت و پاکیزه کردن است و در اصطلاح فقه عبارت است از: «شستن مخصوص؛ که می توان آن را به دو صورت انجام داد: ترتیبی و ارتماسی.
ترتیبی بدین صورت است که به قصد قربت و اطاعت از فرمان خدا، ابتدا صوذرت و سپس دست راست و بعد دست چپ را بشوید.آنگاه با رطوبتی که از شستن دست بر کف آن باقی مانده، سر را مسح کرده و سپس پای راست و در پایان پای چپ را مسح نماید».
وضوی ارتماسی عبارت است فرو بردن صورت و دست ها در آب، به قصد وضو با مراعات شستن از بالا به پایین. گاهی ممکن است بین این دو شیوه تلفیق شود؛ به این معنا که صورت را ارتماسی و دست ها را ترتیبی بشوید. این شکل از وضو نیز صحیح است. باید دانست که وضو برای برخی از کارها واجب و برای بعضی دیگر مستحب است.
وضو دارای دو فایده روشن است: بهداشتی و معنوی . از نظر بهداشتی شستن صورت و دست ها- آن هم پنج بار یا سه بار در شبانه روز- اثر قابل ملاحظه ای در نظافت بدن دارد. مسح بر سر و پاها- که شرط آن رسیدن آب به موها یا پوست سر است- سبب می شود این اعضا را نیز پاکیزه بداریم. ضمن اینکه تماس آب با پوست بدن ، اثر خاصی در تعادل اعصاب (سمپاتیک و پاراسمپاتیک) دارد. از نظر معنوی وضو چون با قصد قربت و برای رضای خدا انجام می گیرد ، اثر تربیتی و اخلاقی دارد؛ زیرا مفهوم باطنی وضو این است :« از فرق تا قدم در راه اطاعت تو گام بر می دارم»