پرسش :
چرا در زيارت عاشورا لعن آل مروان , ابوسفيان و آل زياد بصورت جمع آمده در حاليكه در بين آنها ارادتمند اهل بيت(علیهم السلام) هم وجود داشته است ؟
پاسخ :
فرزندان زياد در بين آنان شخصيت مثبتى نبوده و تمامى آنان به كارهاى پدرشان و برادرشان عبيدالله زياد راضى بودهاند. فرزندان مروان نيز معروف آنان چهار نفر بودهاند كه از بين آنان، عبدالملك مروان خليفه به ناحق و ظالم بوده و سه نفر ديگر از طرف او بر بخشهايى حكومت مىكردهاند. همچنين فرزندان عبدالملك هم چهار نفر بودهاند كه همگى خليفه شدند و از خلفاى ظالم و جاير بودهاند.
و اما منظور از بنى اميه كه مورد لعن قرار گرفتهاند تنها افرادى از آنها كه در غصب خلافت و خاموش كردن نور ولايت همدست بودهاند مراد است. و اغلب آنان كه از جمله اولاد ابى سفيان و اولاد مروان باشند دشمن اهلبيت بودهاند. و اگر احيانا در بين اين گروه كسى مؤمن واقعى باشد اين لعن شامل حال او نمىشود.
در روايتى على بن يقطين كه در دستگاه بنى اميه بوده و از ارادتمندان اهلبيت بوده به امام كاظم (ع) عرض مىكند من از نفرينى كه امام صادق بر پدرم يقطين و اولاد او كرده مىترسم. حضرت مىفرمايد: آن طور كه تو فكر مىكنى نيست.
مؤمن در صلب كافر به مانند ريگ است در خشت كه باران گل را مىشويد و ضررى به سنگ ريزه نمىرسد و نفرين پدرم شامل حال تو نمىشود. بنابراين لعنى هم كه بر بنى اميه شده به همين شكل است شامل مؤمنان از آنان نمىشود.
و كسانى كه خودشان از كافران و ظالمان بودهاند و يا راضى به كارهاى پدران خود بودهاند مورد لعن هستند.
براى توضيح بيشر ر. ك:
شفاء الصدور در شرح زيارت عاشورا تأليف ميرزا ابوالفصل طهرانى.
فرزندان زياد در بين آنان شخصيت مثبتى نبوده و تمامى آنان به كارهاى پدرشان و برادرشان عبيدالله زياد راضى بودهاند. فرزندان مروان نيز معروف آنان چهار نفر بودهاند كه از بين آنان، عبدالملك مروان خليفه به ناحق و ظالم بوده و سه نفر ديگر از طرف او بر بخشهايى حكومت مىكردهاند. همچنين فرزندان عبدالملك هم چهار نفر بودهاند كه همگى خليفه شدند و از خلفاى ظالم و جاير بودهاند.
و اما منظور از بنى اميه كه مورد لعن قرار گرفتهاند تنها افرادى از آنها كه در غصب خلافت و خاموش كردن نور ولايت همدست بودهاند مراد است. و اغلب آنان كه از جمله اولاد ابى سفيان و اولاد مروان باشند دشمن اهلبيت بودهاند. و اگر احيانا در بين اين گروه كسى مؤمن واقعى باشد اين لعن شامل حال او نمىشود.
در روايتى على بن يقطين كه در دستگاه بنى اميه بوده و از ارادتمندان اهلبيت بوده به امام كاظم (ع) عرض مىكند من از نفرينى كه امام صادق بر پدرم يقطين و اولاد او كرده مىترسم. حضرت مىفرمايد: آن طور كه تو فكر مىكنى نيست.
مؤمن در صلب كافر به مانند ريگ است در خشت كه باران گل را مىشويد و ضررى به سنگ ريزه نمىرسد و نفرين پدرم شامل حال تو نمىشود. بنابراين لعنى هم كه بر بنى اميه شده به همين شكل است شامل مؤمنان از آنان نمىشود.
و كسانى كه خودشان از كافران و ظالمان بودهاند و يا راضى به كارهاى پدران خود بودهاند مورد لعن هستند.
براى توضيح بيشر ر. ك:
شفاء الصدور در شرح زيارت عاشورا تأليف ميرزا ابوالفصل طهرانى.
