پرسش :
چه روش هایی مناسب براي ايجاد و پرورش عادتهاي سالم در كودكان وجود دارد؟
پاسخ :
در گام نخست به عنوان يك پدر يا مادر سعي كنيد نقشي مثبت و نمادين را ايفا كنيد. اگر رفتارهاي صحيح در رفتارها نمود پيدا كند، تاثير بيشتري در رفتار كودكان خواهد داشت. اين كار به مراتب آسان‌تر از آن است كه بخواهيم كودكان را براي داشتن رفتار مناسب متقاعد كنيم.
در مرحله بعد بايد فعاليتهاي خانوادگي و دسته جمعي را در اعضاي خانواده ترغيب كنيد. اگر ما وقت خاصي را براي فعاليتهاي دسته جمعي از قبيل قدم زدن، دوچرخه سواري، شنا كردن، رفتن به باغ و يا حتي قايم باشك بازي كردن در نظر بگيريم، تمام اعضاي خانواده از اين قبيل فعاليت‌ها و با هم بودن‌ها لذت خواهند بود.
راه كار سوم اين است كه زمان بازي‌هاي رايانه‌اي و ويدئويي و تماشاي تلويزيون را كاهش دهيد. اين بازي‌ها زندگي انسان را به سوي بي‌تحركي سوق مي‌دهد. هم چنين هله هوله خوري و مصرف تنقلات افزايش مي يابد كه اين امر خود منجر به چاقي بيش از حد شده و فرد در معرض خطر ابتلا به بيماريهاي قلبي عروقي قرار مي‌گيرد.
در چهارمين اقدام، كودكان را به انجام دادن فعاليتهاي جسمي كه دوست دارند، تشويق كنيد. هر كودكي ويژگي‌هاي فردي خاص خود را دارد، بايد به آنها اجازه داده شود كه فعاليتهاي متفاوت انجام دهند تا بفهمند به كداميك از آنها علاقه‌مند هستند. وقتي به كاري علاقه‌مند شوند تمرين و ممارست بيشتري نشان مي‌دهند و وقت بيشتري صرف انجام دادن آن مي‌كنند.
راه پنجم اين است كه حامي و ياور آنها باشيد. بايد به نكات مثبت كودكان بيشتر از نكات منفي اهميت داده شود. همه دوست دارند براي كارهاي خوبي كه انجام مي‌دهند ستوده شوند. بايد موفقيت‌هاي كودكان و نوجوانان را جشن بگيريم تا تصوير ذهني مثبت و خوشايند از خود پيدا كنند و اعتماد به نفس آنها تقويت شود.
راه كار ششم، تعيين كردن چارچوب و اهداف مشخص و مخصوص است. به عنوان مثال يك ساعت در روز به فعاليتهاي فيزيكي پرداخته شود يا دو بار در هفته علاوه بر ميوه مي‌توانند دسرهاي ديگري نيز بخورند. اگر اهداف خيلي مشكل و خيلي محدود كننده و دست و پا گير باشند شانس موفقيت در انجام آنها پايين مي‌آيد.
به عنوان راه هفتم، همواره در نظر داشته باشيد كه تشويق كردن كودكان به انجام دادن كاري نبايد با دادن خوراكي صورت گيرد. دادن آب نبات و تنقلات به كودكان نه تنها راه مناسبي براي تشويق آنها نيست بلكه عادتهاي غلط در آنها ايجاد مي‌كند. راه‌هاي ديگري را نيز مي‌توان براي ايجاد عادتهاي مناسب در كودكان و ترغيب آنها به انجام دادن كارهاي خوب پيدا كرد.
هشتمين راه كار اين است كه زمان شام خوردن را زمان در كنار هم بودن در نظر بگيريد. وقتي غذا در كنار ساير اعضاي خانواده صرف شود، احتمال مصرف خوراكي‌هاي نامناسب كاهش مي‌يابد. كودكان را در تهيه و پخت و پز غذا شركت دهيد به اين ترتيب در همه افراد خانواده عادتهاي غذايي خوب پرورش مي‌يابد و شام خوردن در كنار هم لذت بخش مي‌شود.
شيوه نهم، براي اين منظور ابداع بازي خواندن برچسب‌هاي مواد غذايي بسته بندي شده است. بدين ترتيب هر يك از افراد خانواده مي‌تواند مواد غذايي مناسب خود را تشخيص دهد و درباره غذاهايي كه مي‌خورد اطلاعات بيشتري به دست آورد و با هوشياري بيشتر آنها را انتخاب كند. اين بازي بعدها به عادتي تبديل مي‌شود كه در تغذيه سالم آنها تاثير مي‌گذارد.
دهمين و آخرين راه مناسب اين است كه فعالانه در برنامه‌هاي سلامت كودكان شركت كنيد. طرفدار كودكان سالم باشيم. در انتخاب غذاهاي مناسب براي كودكان در مدرسه تاكيد و به خاطر داشته باشيد كه كودكان هم بايد از نظر كنترل فشار خون، كلسترول و قند بايد تحت نظر باشند.
در گام نخست به عنوان يك پدر يا مادر سعي كنيد نقشي مثبت و نمادين را ايفا كنيد. اگر رفتارهاي صحيح در رفتارها نمود پيدا كند، تاثير بيشتري در رفتار كودكان خواهد داشت. اين كار به مراتب آسان‌تر از آن است كه بخواهيم كودكان را براي داشتن رفتار مناسب متقاعد كنيم.
در مرحله بعد بايد فعاليتهاي خانوادگي و دسته جمعي را در اعضاي خانواده ترغيب كنيد. اگر ما وقت خاصي را براي فعاليتهاي دسته جمعي از قبيل قدم زدن، دوچرخه سواري، شنا كردن، رفتن به باغ و يا حتي قايم باشك بازي كردن در نظر بگيريم، تمام اعضاي خانواده از اين قبيل فعاليت‌ها و با هم بودن‌ها لذت خواهند بود.
راه كار سوم اين است كه زمان بازي‌هاي رايانه‌اي و ويدئويي و تماشاي تلويزيون را كاهش دهيد. اين بازي‌ها زندگي انسان را به سوي بي‌تحركي سوق مي‌دهد. هم چنين هله هوله خوري و مصرف تنقلات افزايش مي يابد كه اين امر خود منجر به چاقي بيش از حد شده و فرد در معرض خطر ابتلا به بيماريهاي قلبي عروقي قرار مي‌گيرد.
در چهارمين اقدام، كودكان را به انجام دادن فعاليتهاي جسمي كه دوست دارند، تشويق كنيد. هر كودكي ويژگي‌هاي فردي خاص خود را دارد، بايد به آنها اجازه داده شود كه فعاليتهاي متفاوت انجام دهند تا بفهمند به كداميك از آنها علاقه‌مند هستند. وقتي به كاري علاقه‌مند شوند تمرين و ممارست بيشتري نشان مي‌دهند و وقت بيشتري صرف انجام دادن آن مي‌كنند.
راه پنجم اين است كه حامي و ياور آنها باشيد. بايد به نكات مثبت كودكان بيشتر از نكات منفي اهميت داده شود. همه دوست دارند براي كارهاي خوبي كه انجام مي‌دهند ستوده شوند. بايد موفقيت‌هاي كودكان و نوجوانان را جشن بگيريم تا تصوير ذهني مثبت و خوشايند از خود پيدا كنند و اعتماد به نفس آنها تقويت شود.
راه كار ششم، تعيين كردن چارچوب و اهداف مشخص و مخصوص است. به عنوان مثال يك ساعت در روز به فعاليتهاي فيزيكي پرداخته شود يا دو بار در هفته علاوه بر ميوه مي‌توانند دسرهاي ديگري نيز بخورند. اگر اهداف خيلي مشكل و خيلي محدود كننده و دست و پا گير باشند شانس موفقيت در انجام آنها پايين مي‌آيد.
به عنوان راه هفتم، همواره در نظر داشته باشيد كه تشويق كردن كودكان به انجام دادن كاري نبايد با دادن خوراكي صورت گيرد. دادن آب نبات و تنقلات به كودكان نه تنها راه مناسبي براي تشويق آنها نيست بلكه عادتهاي غلط در آنها ايجاد مي‌كند. راه‌هاي ديگري را نيز مي‌توان براي ايجاد عادتهاي مناسب در كودكان و ترغيب آنها به انجام دادن كارهاي خوب پيدا كرد.
هشتمين راه كار اين است كه زمان شام خوردن را زمان در كنار هم بودن در نظر بگيريد. وقتي غذا در كنار ساير اعضاي خانواده صرف شود، احتمال مصرف خوراكي‌هاي نامناسب كاهش مي‌يابد. كودكان را در تهيه و پخت و پز غذا شركت دهيد به اين ترتيب در همه افراد خانواده عادتهاي غذايي خوب پرورش مي‌يابد و شام خوردن در كنار هم لذت بخش مي‌شود.
شيوه نهم، براي اين منظور ابداع بازي خواندن برچسب‌هاي مواد غذايي بسته بندي شده است. بدين ترتيب هر يك از افراد خانواده مي‌تواند مواد غذايي مناسب خود را تشخيص دهد و درباره غذاهايي كه مي‌خورد اطلاعات بيشتري به دست آورد و با هوشياري بيشتر آنها را انتخاب كند. اين بازي بعدها به عادتي تبديل مي‌شود كه در تغذيه سالم آنها تاثير مي‌گذارد.
دهمين و آخرين راه مناسب اين است كه فعالانه در برنامه‌هاي سلامت كودكان شركت كنيد. طرفدار كودكان سالم باشيم. در انتخاب غذاهاي مناسب براي كودكان در مدرسه تاكيد و به خاطر داشته باشيد كه كودكان هم بايد از نظر كنترل فشار خون، كلسترول و قند بايد تحت نظر باشند.
